วามเป็นออร์คหลงเหลืออีกต่อไป ขาทั้งสี่ข้างของมันงอเล็กน้อยขณะที่พุ่งตัวเข้าใส่เย่ฮวาและมู่จื่อหาน ราวกับต้องการจะกัดกินร่างของพวกเขาเข้าไป ดวงตาที่ชั่วร้ายของมันทำให้คนที่พบเห็นต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนหัวลุกขึ้นมา เมื่อเห็นหยดเลือดที่ไหลออกมาจากเขี้ยวที่แหลมคมของมัน เขาก็ไม่คิดที่จะสู้กับมันอีก แม้ว่าเขาจะไม่ได้เจ้าสำอางรักความสะอาดขนาดนั้น แต่สิ่งที่น่ารังเกียจขนาดนี้ใครจะอยากยุ่งด้วย!มันเปล่งเสียงคำรามออกมาพร้อมกับขว้างโซ่เหล็กที่อยู่บนขาหลังของมันมาที่เย่ฮวาและมู่จื่อหาน มู่จื่อหานเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดขึ้นว่า “เย่ฮวานายสู้กับมันแล้วกันเดี๋ยวฉันจะโจมตีบอสจากทางด้านข้างให้ ไม่เกินสามนาทีก็น่าจะฆ่าบอสได้แล้ว”เย่ฮวาส่ายหน้าแล้วชี้ไปที่บันไดวนที่อยู่ห่างออกไปอีกทั้งยังมีออร์คที่เดินออกมาอย่างต่อเนื่อง “มอนสเตอร์พวกนั้นถูกรบกวนและออร์คก็เป็นมอนสเตอร์ในร่างมนุษย์ ฉันคิดว่ามันน่าจะมีระบบ AI อยู่ในตัว ไม่แน่มันอาจจะโจมตีเข้าใส่พวกเราทั้งกลุ่มเลยก็เป็นได้ เพื่อไม่ให้มอนสเตอร์พวกนั้นโจมตีพวกเราภายในครั้งเดียว ฉันคิดว่าคนหนึ่งสู้กับบอส ส่วนอีกคนก็จัดการกับออร์คพวกนั้นดีกว่า เธอเป็นหัวหน้า เธอเลือกก่อนเลย”มู่จื่อหานเม้มปากแล้วพูดด้วยน้าเสียงจริงจัง “ถ้างั้นฉันจัดการกับออร์คแล้วกัน”“โอเค! งั้นก็ลุยเลย!”“อืม!”……ดาบของเย่ฮวาสั่นเล็กน้อยพร้อมกับมองไปยังออร์คกลายร่างที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเย
