่ภูเขาถ้าราตรีทะมึนทางฝั่งเหนือของเมืองชิงสุ่ยน่ะ”มู่จื่อหาน “ภูเขาถ้าราตรีทะมึน? ที่นั่นเป็นแหล่งกำเนิดของสมุนไพรเสน่ห์ราตรีไม่ใช่เหรอ? นายก็จะไปด้วยเหรอเนี่ย?”“เอ๋? ดูเหมือนว่าเธอก็กำลังจะไปที่นั่นด้วยสินะ?”“ใช่ ฉันว่าจะไปเก็บสมุนไพรที่นั่นอยู่พอดี นายเองก็รู้ว่าฉันเป็นผู้สร้างโอสถ ฉันไม่ได้ฝึกอาชีพรองมานานมากแล้ว ไหนๆ ก็มีโอกาสแล้ว อีกอย่างเลเวลที่ได้รับจากการแข่งขันก็ทำให้ผ่อนคลายได้สักวันสองวัน ฉันเลยคิดว่าจะไปเก็บเลเวลให้กับอาชีพเสริมเพิ่มเติม”“ดีเลย ถ้างั้นฉันไปรอที่ประตูทางทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ยนะ”“โอเค เดี๋ยวเจอกัน…”“อื้อ”……ด้านข้างของกำแพงเมืองทางฝั่งเหนือของเมืองชิงสุ่ยเย่ฮวาพิงตัวเข้ากับผนังเบาๆ พร้อมกับก้มหน้าก้มตาหลอมโอสถหน้าฝนอย่างต่อเนื่อง ระหว่างที่กำลังหลอมโอสถอยู่นั้น ผู้เล่นที่เดินผ่านไปผ่านมาก็มองมาที่เขาด้วยสายตาอิจฉา ไอดีของเย่ฮวาในเวลานี้ดูเหมือนว่าจะมีแต่คนรู้จักสินะ อีกอย่างตัวอักษร “แชมป์ศึกตัดสินใต้หล้า” ที่อยู่ด้านบนศีรษะของเย่ฮวาก็ส่องแสงสีทองแวววาวจนสะดุดตาเป็นอย่างมาก ไม่มีคนมองสิถึงจะแปลกทว่าเย่ฮวาในตอนนี้กับตอนที่เพิ่งเข้ามาในเกมไม่เหมือนกันอีกต่อไปแล้ว และเลเวลของเขาก็สูงขึ้นแล้วด้วย ก่อนหน้านี้เขาเป็นเพียงแค่คนกระจอกคนหนึ่งที่ถูกคนของวิหารสังหารเทพไล่ฆ่า อีกทั้งยังตัวคนเดียวไร้ซึ่งคนพึ่งพา แต่ตอนนี้เขาเป็นถึงรองหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิงแล้ว พอนึก
