“ติ๊ง!”เสียงชนแก้วดังขึ้นภายในห้องวีไอพีของภัตตาคารกุ่ยเซียงหยวน กิลด์อี้เมิ่งเก๋อ ห้วนเฉิง ว่านเซียนหุ้ยและหานเยว่เหมิงได้รวมตัวกันอีกครั้งแล้ว แม้ว่าเสียงแก้วจะดังกังวานแต่ก็ยังไม่ดังเท่ากับเสียงเฉลิมฉลองของทุกคนภายในนี้ภายใต้คำชื่นชมและแสดงความยินดีของทุกคนทำให้เย่ฮวารู้สึกเคอะเขินอยู่บ้าง ที่เขาได้แชมป์ในครั้งนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะโชคช่วยทั้งสิ้น ชางห่ายเกอหันมายิ้มให้เย่ฮวาแล้วพูดว่า “เย่ฮว่า…ฉันยังมีสมุนไพรหน้าฝนอีก1500 ชุด เมื่อไหร่นายจะว่างหลอมโอสถให้ฉันล่ะ?”มุมปากเย่ฮวากระตุกขึ้น “ชางห่ายเกอ…ตอนนี้นายได้โอสถหน้าฝนไป 500 กว่าชุดแล้วนะ ถ้านายจะแบ่งให้คนในกิลด์คนละสิบเม็ดก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ทำไมนายถึงโลภมากขนาดนี้เนี่ย…”พี่เมิ่งยิ้ม “เก็บเกี่ยวโอสถหน้าฝนไม่ต้องใช้เงิน แต่ถ้าขายโอสถหน้าฝนในตลาดมืดสามารถทำเงินได้ถึง 2 แสนเหรียญทองต่อชุด ชางห่ายเกอคงจะหาเงินเลี้ยงตัวเองจากการขายโอสถนี้สินะ”พี่หน่ายยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ลุงตุ๊ดนี่เสพติดความร่ารวยจังเลยนะ โอสถตั้งหลายร้อยชุดอย่าว่าแต่หาเงินไว้เลี้ยงตัวเองเลย รอให้ถึงวันที่นายตาย ไม่แน่นายอาจจะสามารถใช้เงินนั้นซื้อตัวผู้ส่งสารที่อยู่ที่แท่นบูชาก็ได้นะ”ชางห่านเกอถลึงตาโต “ใครเอาไปขายกัน! ฉันก็เอาไปแบ่งให้เพื่อนๆ ในกิลด์นั่นแหละ อีกอย่างค่าการฟื้นฟูเลือดในตอนนี้ก็สูงกว่าโอสถของพวกหลอมโอสถคนอื่นๆ ตั้งเยอะ แถมยังฟื้นค่ามานาได้อีก เ
