ไปหลายก้าวก่อนจะใช้สกิลพลังแห่งเผ่ามังกรจนทำให้เขากลายเป็นชายผู้แข็งแกร่งซึ่งอยู่ในชุดเกราะ เต็มตัว ดาบในมือถูกกราชับแน่นขณะที่เขากระตุกยิ้มขึ้นแล้วเอ่ยว่า “ฉันแพ้แล้ว แต่ถึงฉันจะแพ้ฉันก็ไม่ยอมจำนนให้หรอกนะ”เย่ฮวายิ้ม “นายน่ะเหรอแพ้? ฉันไม่กล้าเชื่อคำพูดของนายหรอก เมื่อกี้ฉันเองก็เกือบจะถูกฆ่าตายแล้วเหมือนกัน…”โม่อี้หลงส่าวเผยรอยยิ้มออกมา “ที่จริงฉันไม่มีสกิลอะไรที่นายไม่รู้อีกแล้วล่ะ”“เหอะๆ ถ้าให้ฉันเชื่อนาย ฉันคงได้จบเห่แน่~”“นายนี่พิถีพิถันและระมัดระวังตัวเองดีอย่างที่คิดไว้จริงๆ เลยนะ”“ฉันไม่กล้าใช้ว่าพิถีพิถันหรอกนะ เรียกว่ารักตัวกลัวตายน่าจะดีกว่า”“……”……“เคล้ง!”โม่อี้หลงส่าวใช้ดาบแทงเข้าใส่เย่ฮวาด้วยสกิลฟาดฟันต่อเนื่อง สกิลโจมตีดาบวิญญาณ สกิลกระแทก สกิลสะบั้นสิบวิถีอย่างไม่รีรอ เมื่อเห็นเช่นนั้นเย่ฮวาก็ไม่เกรงใจอีกฝ่ายเช่นกัน แม้ว่าดาเมจของเขาที่ถูกส่งออกไปอาจจะสูงไม่เท่ากับโม่อี้หลงส่าว แต่ด้วยเลือดที่มีอยู่เยอะกว่าจึงทำให้เขาอดรู้สึกดีใจขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นว่าเลือดของโม่อี้หลงส่าวลดลงเหลือเพียงแค่1000 พอยท์ ตอนแรกเย่ฮวาก็อยากจะสร้างความอลังการณ์ในการโจมตีด้วยสกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีเพื่อความปังให้กับตัวเองสักหน่อย แต่พอคิดไปคิดมาเขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป เพราะถ้าทำเท่มากไปจะโดนหาว่าขี้อวด แต่ถ้าเกิดการโจมตีล้มเหลวขึ้นมาคงจะโดนคนอื่นนินทาว่าเป็นไอ้โง่แน่“เมี๊ยววว~~”เจ้าเม่
