ไปเจอพวกเขาเลย ตอนนี้เขาได้ออกมาจากความโศกเศร้าที่เกิดขึ้นจากเรื่องของเสี่ยวหยู่อย่างช้าๆ แล้ว และมันถึงเวลาที่จะกลับไปหาพวกเขา เพื่อให้พวกเขาสบายใจและไม่ต้องคอยเป็นกังวลเรื่องของตนอีกตอนที่เย่ฮวากำลังจะออกไปรวมตัวกับผู้เล่นคนอื่นๆเพื่อไปเก็บเวล ข้อความหนึ่งก็ถูกส่งเข้ามา ซึ่งเป็นข้อความจากยาวเนี่ยนผู้เล่นที่ถอนตัวออกจากสนามแข่งขันรอบ 4 คนสุดท้ายไปอย่างน่าเสียดายคนนั้น“อีเย่กูโจวอยู่ไหม?”เย่ฮวาเห็นข้อความของเธอ ภายในใจก็แอบรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ เธอจะต้องมีเรื่องอะไรที่จะคุยกับเขาแน่ๆ ไม่เช่นนั้นผู้เล่นระดับสูงแบบเธอคงไม่สละเวลาทักมาหาเย่ฮวารีบตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว “อยู่สิ มีอะไรเหรอยาวเนี่ยนคนสวย?”ยาวเนี่ยน “ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะมาแสดงความยินดีที่นายได้รับแชมป์ของศึกตัดสินใต้หล้าในครั้งนี้ แล้วก็…ฉันอยากจะขอซื้อโอสถหน้าฝนกับนายหน่อยน่ะ นายพอมีรึเปล่า?”เย่ฮวาพึมพำ “ดูเหมือนว่าประเด็นหลังคงจะสำคัญกว่านะ โอสถหน้าฝนที่เธออยากได้ฉันยังพอมีอยู่ เธออยู่ไหนล่ะ? เดี๋ยวฉันเอาไปให้เธอเอง…”หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่วินาทีเธอก็ตอบกลับมาว่า“เมืองหมอกราตรี!”
