ียวกัน โม่อี้หลงส่าวมองมาที่เย่ฮวาพลันยิ้มให้เล็กน้อย “เป็นศัตรูที่ไม่ควรประมาทอย่างที่คิดไว้จริงๆ ฉันคิดว่านายจะไม่มีไพ่เด็ดแล้วซะอีก ฉันก็เกือบจะลืมนึกไปเลยว่าทำไมนายถึงยอมเรียกแมววิญญาณเก้าหางที่โจมตีฉันได้เพียงน้อยนิดออกมา แทนที่จะเรียกเอลฟ์หินที่สามารถควบคุมการโจมตีด้วยเวทย์…”เย่ฮวายักไหล่ “ที่จริงฉันก็ไม่ถือว่าชนะในการต่อสู้รอบนี้หรอกนะ แต่ครั้งนี้ฉันมีจุดประสงค์ที่จะฆ่านาย ถ้าฉันได้ทำมันอย่างเต็มที่อย่างน้อยๆ ฉันก็จะได้กลับไปรายงานผลหลังจากภารกิจสิ้นสุดลงได้”โม่อี้หลงส่าวยิ้ม “ถึงตอนนี้ก็ยังมีกระจิตกระใจจะพูดเล่นอีกเหรอ นายทำให้ฉันรู้สึกได้ว่านายคือคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวอีกคนหนึ่งแล้วอีเย่กูโจว แต่ฉันไม่ปล่อยให้นายได้รับชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้แน่”“งั้นก็ลองดู!”……สนามต่อสู้สุดท้ายคือตัวตัดสินชี้เป็นชี้ตาย!วินาทีที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นเย่ฮวาก็เรียกเจ้าเม่ยเอ๋อร์ออกมาทันทีก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่โม่อี้หลงส่าวอย่างไม่รีรอ ส่วนเม่ยเอ๋อร์ก็ยังคงยืนอยู่ทางด้านหลังของเย่ฮวาตอนนี้โม่อี้หลงส่าวรู้แล้วว่ามันคือตัวช่วยสำคัญของเย่ฮวาและเขาคงไม่ปล่อยมันไว้แน่!โม่อี้หลงส่าวปล่อยสกิลที่เขามีออกมาก่อนจะกลายร่างเป็นมนุษย์มังกรและพุ่งตรงเข้าใส่เย่ฮวา ดาบในมือของเย่ฮวาถูกยกขึ้นและโจมตีจากระยะไกลด้วยสกิลแสงแห่งดาบและคมดาบตัดสิน แม้ว่าโม่อี้หลงส่าวจะสามารถหลบการโจมตีจากสกิลแสงแห่งดาบไปได้ แต่สกิลคมด
