ตีที่หลากหลายทำให้รูปแบบการโจมตีเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมการที่มู่หานทำเช่นนี้แสดงให้เห็นถึงความชาญฉลาดของเธอที่ละทิ้งหอกเล่มนั้น…ร่างของมู่จื่อหานถูกรายล้อมไปด้วยพลังความเย็นจำนวนมาก เธอพุ่งตัวไปทางโม่อี้หลงส่าวขณะที่อีกฝ่ายสายตายังคงเต็มไปด้วยความเย็นชาและแรงสังหาร ปลายเล็บของเขาเผยให้เห็นถึงความแหลมคมขณะที่พุ่งเข้าใส่มู่จื่อหานอย่างรวดเร็ว“เคล้ง! เคล้ง!”เสียงดังขึ้นพร้อมกับเลขดาเมจที่เด้งขึ้นมาด้านบนหัวของพวกเขาทั้งสอง แค่การโจมตีธรรมดาของโม่อี้หลงส่าวสามารถสร้างค่าดาเมจได้ถึง 2500 กว่าพอยท์ ในขณะที่มู่จื่อหานสร้างค่าดาเมจได้เพียงแค่ 1000 พอยท์เท่านั้นตอนนี้เลือดของพวกเขาทั้งสองห่างกันไม่มากแล้ว แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้แต่ทุกคนก็พอจะเดาทางได้แล้วว่าใครจะได้รับชัยชนะในครั้งนี้ความสามารถจากสกิลของเผ่ามังกรถือว่าแข็งแกร่งมากจริงๆ ค่าสเตตัสที่แข็งแกร่งของเขารวมเข้ากับสกิลที่ถูกส่งออกมาทำให้เขากลายเป็นอมตะ!การแข่งขันในท้ายที่สุดทำให้เย่ฮวาไม่รื่นรมย์เท่าไหร่นัก ทว่าพี่หน่ายก็พูดไว้แล้วว่าทุกอย่างถูกลิขิตไว้แล้ว แพ้ชนะบางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ตอนนี้มู่จื่อหานได้ทำอย่างเต็มที่แล้ว ทำไมเขาถึงยังไม่พอใจอีกล่ะ? คิดเช่นนั้นเขาก็รู้สึกปลงขึ้นมา………มู่จื่อหานเก็บไอเท็มของตัวเองพร้อมกับการแข่งขันรอบที่สองก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เธอพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ส่วนโม่อี้หลงส่าวหลังจากเรียกใช้สกิลแล้วเข