่ายดูเหมือนจะละเลยต่อการโจมตีของเย่ฮวา ฉับพลันภาพตรงหน้าของเย่ฮวาเปลี่ยนเป็นภาพสโลวโมชั่น แม้แต่ลมที่ปะทะเข้ากับใบหน้าของเขาก็ได้หายไปด้วยเช่นเดียวกัน“ติ๋ง…”เม็ดเหงื่อหยดลงข้างหูของเย่ฮวาพร้อมกับวิถีดาบแรกที่ถูกส่งออกไป รวดเร็วแต่เฉียบคมและบางเบา…“ฟูม!”ร่างของเย่ฮวาพุ่งออกไปพร้อมกับพลังงานที่หมุนขึ้นรอบตัวอย่างโกลาหล เม็ดเหงื่อหยดลงสู่พื้นอีกครั้งแต่เป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของพลังงาน จึงทำให้มันแปรเปลี่ยนกลายเป็นดาวดวงน้อยขนาดเล็กที่ค่อยๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินอย่างเชื่องช้าดาบงูหลามในมือยังคงเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุด การโจมตีที่เป็นดั่งงูเลื้อยถูกส่งออกไปอย่างฉุกละหุก และดูเหมือนจะเป็นสกิลที่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้!“ติ๊ง!”เสียงเบาๆ ดังขึ้นขณะที่ตัวดาบของเย่ฮวาเกิดการสั่นสะเทือนเล็กน้อย เสียงแหลมดังขึ้นข้างหูแล้วจางหายไป ทว่าสำหรับฝานหัวลั่วมู่ที่อยู่ด้านหลังของเย่ฮวาถือว่าเป็นการเคลื่อนไหวแห่งความตายเลยก็ว่าได้!เวลานี้ฝานหัวลั่วมู่ยืนหันหลังชนหลังให้กับเย่ฮวา เขายิ้มออกมาเล็กน้อยโดยไม่ได้หันมามอง “อีเย่กูโจว ฉันคิดมาตลอดว่าฉันจะสามารถเข้าสู่รอบสามคนสุดท้ายได้ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันประเมินตัวเองสูงเกินไป นายแข็งแกร่งมาก…”เย่ฮวาดึงดาบกลับมาพร้อมกับหันไปมองฝานหัวลั่วมู่ที่แปรเปลี่ยนกลายเป็นวิญญาณสีขาวก่อนจะกลับเข้าสู่ร่างของตนเองอีกครั้ง “ขอบใจนะ นายเองก็แข็งแกร่งมากเหมือนกัน…”ฝานหัวลั่วม
