เมื่อคืนพวกเขานอนค่อนข้างไวและเป็นเพราะไม่ได้ออกไปข้างนอกสุดท้ายจึงตัดสินใจกินอาหารเช้าที่ทางหลิงเกิงจัดเตรียมไว้ให้แทนสำนักงานใหญ่หลิงเกิงได้เหมาทั้งค่าอาหารและที่พักเป็นเวลา 3 วันเต็มไว้ให้หมดแล้ว อาหารที่จัดเตรียมไว้ให้ก็มีหลากหลายให้เลือกกินได้ตามใจชอบ แต่หากพูดตามตรงเย่ฮวาค่อนข้างชอบซาลาเปาเข่งละ 5 หยวนกับข้าวราดแกงจานละ 8 หยวนที่อยู่ใต้หอมากกว่าอยู่ดีอื้ม…แต่พอได้มานั่งกินข้าวเช้ากับสี่สาวแบบนี้ก็อดรู้สึกมีความสุขและผ่อนคลายอยู่ไม่น้อย แต่ก็คงจะผ่อนคลายได้เพียงตอนนี้เท่านั้นแหละ อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเขาก็จะต้องเจอกับฝานหัวลั่วมู่แล้วครั้งนี้เย่ฮวาคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แต่มันก็คงจะดุเดือดเลือดพล่านอยู่ไม่น้อย ก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน ทุกคนยังนั่งพูดคุยหยอกเย้ากันเรื่อยเปื่อยราวกับไม่มีอะไรทำตามอัธยาศัย……เวลา 8 โมงเช้า หน้าจอการแข่งขันรอบ 4 คนสุดท้ายของศึกตัดสินใต้หล้าก็ปรากฏขึ้น คู่ต่อสู้สนามแรกคือเย่ฮวาและฝานหัวลั่วมู่!เย่ฮวาสวมหมวกพร้อมกับร่างที่ปรากฏเข้าสู่สนามแข่งขันภายในวินาทีต่อมา ลมโชยผ่านมากระทบกับร่างพร้อมกับฉากที่อยู่รอบๆ ที่ประจักษ์สู่สายตาเย่ฮวากำลังยืนอยู่ตรงขอบหินลอยฟ้าที่มีความกว้าง200*200 หลา ส่วนด้านล่างเป็นแผนที่ของเมืองหลิงเกิงดินแดนที่กว้างใหญ่และงดงามฝานหัวลั่วมู่ปรากฏตัวขึ้นตรงตำแหน่งที่ห่างออกไปไม่ไกล เขากราชับดาบในมือแล้วยิ้มให้เย่ฮวาเล็กน้อย “อีเย่กูโจว วิน
