ล่านั้นดูเหวอะหวะจนทำให้คนที่พบเห็นรู้สึกได้ถึงความสะอิดสะเอียนลั่วเต๋อยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย มือของเขาผายออกพร้อมกับวิญญาณสีขาวที่ลอยไปบนฝ่ามือของเขา ในเวลานั้นเองร่างของลั่วเต๋อก็เกิดเป็นพลังงานชั่วร้ายขนาดใหญ่ขึ้นเยว่เอ๋อร์โจมตีด้วยศรมึนงงเข้าใส่บ่าของลั่วเต๋อจนเกิดเป็นตัวเลขดาเมจขึ้น ทว่ามันกลับไม่ติดสถานะ เมื่อเย่ฮวาเห็นเช่นนั้นก็ตะโกนไปว่า “โจมตีด้วยเปลวเพลิงเลย! อย่าปล่อยให้บอสดูดวิญญาณพวกนั้นมากจนเกินไป ไม่งั้นค่าสเตตัสของมันจะสูงมากขึ้นกว่านี้อีก!!!”“สวบสวบสวบ…”สกิลถูกส่งออกไปอย่างต่อเนื่อง หลังจากเย่ฮวาโจมตีด้วยดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีแล้วก็ตามไปติดๆ ด้วยสกิลชาร์จและสกิฟาดฟันต่อเนื่อง จึงทำให้ค่าดาเมจลอยขึ้นมาอย่างไม่หยุดพลังชีวิตของลั่วเต๋อลดลงอย่างรวดเร็ว ทว่าตอนที่เย่ฮวากำลังเรียกใช้สกิลสิบอักขระอยู่นั้น ลั่วเต๋อก็มองมาที่เขาด้วยสายตาที่เยือกเย็น พลันพูดด้วยน้าเสียงดูแคลนว่า“เจ้าหนู…คิดว่าจะสู้ข้าได้งั้นรึ? ถึงตาของข้าบ้างแล้ว!!!”พูดจบ ขวานในมือของลั่วเต๋อก็ฟาดมาตรงหน้าอย่างแรง จนทำให้ร่างของเขาเกิดการสั่นสะท้าน และรีบใช้ดาบขึ้นมาต้านการโจมตีไว้ ทว่ายังไม่ทันที่ดาบจะถูกยกขึ้นมาขวานยักษ์นั้นก็กระแทกเข้าใส่บ่าของเย่ฮวาอย่างแรง!พลังงานขนาดใหญ่ทุ่มเข้าที่ร่างของเย่ฮวา จนเขารู้สึกจุกไปทั่วทั้งอก ขาทั้งสองข้างอ่อนระทวยขณะที่ถอยหลังออกไปพร้อมกับเลือดที่กระอักออกมาทางปาก ดว
