ยี้เราเราเป็นดั่งหินแข็งที่ยึดติดกับความเชื่อของตนเองตลอดไปขอเพียงแค่ยังมีศรัทธา ต่อให้ต้องตกต่ามอดม้วยไปวิญญาณของเราก็จะยังคงอยู่ไม่สูญสลาย!!!”“ตูมตูมตูม!!!”เสียงหินกระแทกลงสู้พื้นที่อยู่ข้างเย่ฮวา จนทำให้พวกเขาถูกล้อมไว้ ในเวลาเดียวกันแสงสว่างอ่อนๆ ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับการแจ้งเตือนระบบต่อสู้ที่ถูกส่งเข้ามา!“ข้อความการต่อสู้ : [หินยักษ์เหมันต์——ลั่วเต๋อ] ได้เรียกใช้สกิล [หินเทพไม่ร่วงโรย] หินแต่ละก้อนที่ถูกส่งมาจะทำให้ลั่วเต๋อได้รับการป้องกันเพิ่มขึ้น +2% โดยพลังชีวิตจะเพิ่มขึ้น 0.1% ในแต่ละวินาที”……เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วเริ่มนับหินที่อยู่ข้างๆ ซึ่งพบว่ามีทั้งหมด 7 ก้อน และนั่นหมายความว่าการป้องกันของมันจะเพิ่มขึ้นเป็น 14% เท่ากับว่าในตอนนี้เขามีการป้องกันเพิ่มขึ้นเกือบ 300 พอยท์ ในเวลาเดียวกันพลังชีวิตจะเพิ่มขึ้น 0.7% ซึ่งเท่ากับว่าแต่ละวินาทีจะมีพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 7000 พอยท์ ‘แม่งเอ้ย!!! แล้วจะฆ่ามันให้ตายได้ยังไงเนี่ย!’เมื่อเห็นรายละเอียดของหินเทพเหล่านี้แล้ว เย่ฮวาก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย เพราะหินเทพมีค่าสเตตัสการป้องกันเป็น 0 ส่วนพลังชีวิตมีอยู่ 5 แสนพอยท์เย่ฮวาหันไปหาพี่เมิ่งแล้วตะโกน “พี่เมิ่งช่วยต้านการโจมตีของ BOSS ให้หน่อย ถ้าไม่ไหวจริงๆ ค่อยให้นายพลโครงกระดูกเข้ามาจัดการแทน เดี๋ยวฉันกับมู่จื่อหานจะจัดการหินพวกนี้ก่อน เยว่เอ๋อร์กับลั่วอิงใช้สกิลควบคุมBOSS ไว้ก่อนน
