กทำการ roll ป้านเฉิงเยียนซาก็ได้สร้อยไปและเสื้อคลุมก็ตกเป็นของลั่วอิง ส่วนไอเท็มที่ได้มาจากเจี๋ยเหวินเป็นไอเท็มเกราะหนักคือรองเท้าบูทและหมวกรบตอนนี้รองเท้าของเย่ฮวาคือไอเท็มระดับทองเข้ม ส่วนหมวกเป็นไอเท็มระดับทอง เขาจึงไม่ได้ร่วมการ roll ในครั้งนี้ พี่เมิ่งจึงได้รับรองเท้าไป ส่วนหมวกรบตกเป็นของมู่จื่อหานการต่อสู้สิ้นสุดลงแล้วพร้อมกับความสงบที่กลับคืนมาอีกครั้ง ทันใดนั้นเสียง ‘แกร่ก’ ก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงโซ่ที่ดังตามมา ลิฟต์ไม้เก่าๆ ค่อยๆ เลื่อนลงมายังกลางห้องโถงเย่ฮวามองไปยังลิฟต์ที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น“เจี๋ยเหวินกับเฉียวต๋าถูกฆ่าไปแล้ว และฉันคิดว่าลั่วเต๋อเองก็คงจะหนีไปไหนไม่ได้ ครั้งนี้คงจะเป็นลั่วเต๋อสินะเผลอๆ นี่อาจจะเป็นบอสตัวสุดท้ายแล้วด้วย”“เย่เย่น้อยหยุดพูดเถอะ! ลุยเลย! ไม่งั้นเจ้าอัปลักษณ์ป้านเฉิงเยียนซานี่คงจะรอไม่ไหวแล้ว”ป้านเฉิงเยียนซาได้ยินเช่นนั้นก็หมดอารมณ์ไปในทันที“เห็นอยู่ว่าเธอนั่นแหละที่รอไม่ไหว โยนมาที่ฉันซะงั้น…”พี่หน่ายเบ้ปาก “ทำไมฉันถึงรู้สึกได้ถึงพลังงานลึกลับที่ไร้ตัวตนกำลังดิ้นพรากๆ อยู่เลยนะ…”
