ตรงหน้าฝูเซิงรั่วเมิ่งมู่จื่อหานเองก็ตามมาติดๆ พร้อมกับโม่เซ่อเหนียนหัวทว่าสิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเพราะตอนที่พี่เมิ่งกำลังจะพุ่งตัวไปยังตำแหน่งของฝูเซิงรั่วเมิ่ง จู่ๆ ระหว่างเธอและร่างของฝูเซิงรั่วเมิงก็ปรากฏร่างของวิญญาณนักรบตัวหนึ่งขึ้นอย่างฉับพลัน จึงทำให้ร่างของเธอและป้านเฉิงเยียนซาชนเข้ากับวิญญาณนักรบตัวนั้นเข้าอย่างจัง แต่โชคดีที่มู่จื่อหานปล่อยสกิลจันทรามายาแช่แข็งไว้ได้ทัน จึงทำให้พวกเขาทั้งสองคนยังมีเวลาและสามารถรอดพ้นจากอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิดห่างออกไปอีก 10 หลา พี่หน่ายและลั่วอิงก็กำลังเรียกใช้สกิลของตัวเองอย่างต่อเนื่อง พี่หน่ายคอย BUFFและฮีลเลือดให้สัตว์เลี้ยงที่อยู่ข้างๆ เพื่อไม่ให้พวกมันถูกฆ่าตาย ขณะที่รับการโจมตีจากเหล่ามอนสเตอร์ ส่วนลั่วอิงก็ใช้สกิลเพื่อโจมตีเข้าใส่มอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเห็นเช่นนั้นก็ส่งสกิลการโจมตีจากระยะไกลออกไปเพื่อแหวกทางให้พี่หน่ายและลั่วอิงเข้ามาถึงประตูบานสุดท้ายให้เร็วขึ้น แม้ว่าจะมีวิญญาณทหารบางส่วนพุ่งตัวมาทางพวกเขา แต่ผู้เล่นเกราะหนักทั้งสามก็ยังสามารถต้านการโจมตีได้ราวกับเป็นผู้ที่ขวางอยู่ตรงหน้าบันได หลังจากนั้นพี่หน่ายก็ส่งสกิลการฮีลมาที่พวกเขารวมถึงสัตว์เลี้ยงอีกครั้ง โชคดีที่มีโล่คุ้มกันวิญญาณคอยช่วยชีวิตไว้จึงทำให้ไม่มีใครเป็นอะไรพวกเขาใช้วิธีการโจมตีไปด้วยและถอยไปด้วยหลังจากที่มาถึงประตูของป้อมปราการร่างของวิญญาณนักรบก็หา
