พร้อมกับตัวเลขดาเมจที่ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของเขา ทว่าการโจมตีทั้ง 6 กลับเกิดเป็นค่าMISS ขึ้น แต่เป็นเพราะการโจมตีอีกครั้งที่โจมตีเข้าใส่ร่างของเขาอย่างจังจึ งทำให้เลือดของเขาหมดลงเทียนเซี่ยป้าเริ่นใช้มือจับหน้าอกตัวเองแล้วหันมามองเย่ฮวาราวกับไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง “แกเป็นใครกันแน่! ทำไมถึงได้มีวิถีดาบยวี่เจี้ยนสี่วิถี!? ”เย่ฮวายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะแขวนดาบไว้ที่เอวพร้อมกับมองร่างของเทียนเซี่ยป้าเริ่น “ฉันเป็นพวกมือสมัครเล่นก็จริงแต่ฉันก็ไม่ใช่ลูกพลับที่อ่อนนุ่ม วันนี้นายด่าฉัน ส่วนฉันก็ฆ่านาย ถือว่าเราเจ๊ากันแล้วกันนะ”เทียนเซี่ยป้าเริ่นที่ยืนอยู่ท่ามกลางทะเลสาบมองมาที่เย่ฮวาพลันพูดขึ้นว่า “ฉันเผลอคิดว่านายจะไม่ได้มาถึงขั้นนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะประเมินนายต่าไป สกิลดาบสี่วิถีนี้เป็นสกิลที่ยอดเยี่ยมมาก แถมการโจมตีติดต่อกันเจ็ดครั้งก็มีแค่อาชีพของนักดาบยวี่เจี้ยนเท่านั้นที่จะทำได้ บอกฉันหน่อยได้ไหมว่านายไปได้มันมาได้ยังไง?”เย่ฮวาตอบอย่างไม่ไว้หน้าอีกฝ่าย “กลับไปถามอาจารย์ของนายเองก็แล้วกัน บอกเขาว่าฉันเป็นศิษย์น้องของเอินเค่อ ดูสิว่านายจะต้องเรียกฉันว่ายังไง…”เทียนเซี่ยป้าเริ่นกัดฟันกรอด “ฉันจะจำไว้ เอินเค่อสินะ…ฉันจะกลับไปถามอาจารย์ของฉันว่าเอินเค่อคือเทพเซียนระดับไหน ถึงได้กล้าขโมยสกิลของนักดาบยวี่เจี้ยนไปแบบนี้ ฉันจะทำให้แกได้รับผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำที่ไร้ยางอายของตัวแกเอง”เย่ฮว
