้างศัตรูกับพวกเขา ขอแค่คนพวกนั้นไม่มาขัดผลประโยชน์จากกิลด์หานเยว่เหมิงก็พอ ซึ่งเย่ฮวาก็ไม่คิดที่จะสุงสิงกับคนแบบนี้อยู่แล้วเย่ฮวาตอบกลับไปเสียงเรียบ “ไม่มี…”เทียนเซี่ยป้าเริ่นเหลือบมองมาที่เย่ฮวาปราดหนึ่งพลันพูด “เมื่อวานสืบค้นประวัติการเล่นเกมของนายมา และพบว่านายเป็นผู้เล่นที่เริ่มต้นจากพวกมือสมัครเล่น แต่สามารถขึ้นมายืนตระหง่านเป็นผู้เล่นระดับสูงของเกมหลิงเกิงได้ หานเยว่เหมิงพัฒนาช้าไปหน่อย ฉันว่านายมาอยู่กับกิลด์ป้าเริ่นของพวกฉันน่าจะดีกว่า ฉันจะให้นายเป็นรองหัวหน้าและฉันจะให้ค่าตัวนายเดือนละ 1 แสนหยวน…”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นพลันส่ายหน้าตอบกลับไป “ขอบใจที่ชวนนะ แต่บังเอิญว่าฉันไม่ใช่พวกหน้าเงินสองจิตสองใจด้วยสิ อีกอย่างฉันเข้ามาอยู่ในกิลด์หานเยว่เหมิงแล้ว ถ้าหากกิลด์หานเยว่เหมิงยังไม่คิดที่จะทอดทิ้งฉัน ฉันก็ไม่คิดที่จะออกจากกิลด์เหมือนกัน”“พวกชั้นต่า!” เทียนเซี่ยป้าเริ่นพูดด้วยน้าเสียงเย้ยหยั่นและดูถูกดูแคลนเย่ฮวามองกลับไปด้วยสายตาเยือกเย็น ขณะที่หยินเมิ่งรีบพูดแทรกขึ้นมาเพราะเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าที่ควร “เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาเริ่มการแข่งขันกันเลยดีกว่านะคะ”เย่ฮวาไม่ได้ฟังเสียงของเธอแต่กลับรอช่วงเวลานับถอยหลังอย่างเงียบๆ เทียนเซี่ยป้าเริ่นนี่มันปากพล่อยชะมัดอีกทั้งยังทำให้เย่ฮวาเริ่มหัวร้อนขึ้นมาแล้วด้วย ปกติเขาก็ไม่ใช่คนเลือดร้อนขี้โมโหอะไรอ
