“เมี๊ยว~”เจ้าเม่ยเอ๋อร์เปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความเกียจคร้าน พร้อมกับใช้หัวเล็กๆ ของมันไถมาที่ขาของเขาด้วยท่าทางออดอ้อน มู่จื่อหานย่อตัวลงข้างเย่ฮวาพลันใช้มือของเธอลูบไปยังขนที่อ่อนนุ่มของมันอย่างเบามือและยิ้ม“เย่ฮว่า คิดไม่ถึงเลยนะว่านายจะมีสัตว์เลี้ยงน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ด้วย น่ารักกว่าเอลฟ์หินเสียอีก”เย่ฮวายิ้ม “ก่อนที่จะเปลี่ยนอาชีพฉันไปเจอแมพลับมาที่หนึ่งแล้วก็ได้รับเควสระดับ S มาด้วย ซึ่งเป็นเควสช่วยเหลือราชินีแมววิญญาณ แต่ตอนที่ฉันฆ่าบอสได้พลังของราชินีตัวนั้นกลับไม่มีพลังหลงเหลืออยู่ในตัว เควสก็เลยไม่สำเร็จ แต่มันก็คลอดเจ้าเม่ยเอ๋อร์ตัวนี้ออกมาแล้วก็ให้ฉันดูแลมันในฐานะสัตว์เลี้ยงน่ะ”มู่จื่อหานมองเจ้าเม่ยเอ๋อร์หลังจากนั้นก็เหลือบมามองเย่ฮวาอีกครั้ง “บางทีฉันก็รู้สึกว่า NPC ของหลิงเกิงนี่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ ระบบ AI ของมันสูงจนน่ากลัว แถมยังไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเราเลยด้วย บางครั้งฉันก็แอบคิดนะว่าที่นี่เป็นโลกแห่งความจริงอีกใบหนึ่งที่มีอยู่จริง…”เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ “ถ้าเป็นโลกอีกใบหนึ่งจริงๆ ถ้างั้นพวกเราคงจะโหดร้ายเกิดไปแล้วล่ะ เพราะพวกเราฆ่ามอนสเตอร์ไปตั้งเยอะ ไหนจะฆ่าผู้เล่นที่อยู่ในเกมพวกนั้นอีก เอาเป็นว่าอย่าคิดมากเลย เกมนี้เป็นเกมเสมือนจริงและมันก็มีอยู่จริง ซึ่งเกมมันก็เปรียบเสมือนกับโลกอีกใบนั่นแหละ มันอยู่ที่ใจมากกว่าว่าเราจะมองมันไปในทิศทางไหน”พูดจบสายตาของเย่ฮวาก็เ
