ละมู่จื่อหาน ถ้าหากเจอ BOSS ที่มีความแข็งแกร่งหรือเจอการต่อสู้ระดับสูง ถึงอย่างไรก็จำเป็นต้องมีพี่หน่ายมาช่วยเหลือ แต่ถ้าหากไม่มีความจำเป็นเขาก็เลือกที่จะไม่ไปรบกวนเวลาของเธอ และปล่อยให้เธอมีเวลาเล่นเกมอย่างอิสระตามที่เธอต้องการบ้าง และเขาก็ไม่คิดที่จะบังคับให้พี่หน่ายต้องมาตามติดกับตนตลอดเวลาในฐานะของนักบวชที่ต้องคอยช่วยเหลือทุกคนภายในกิลด์“พวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ?” เย่ฮวาหันไปถามหัวหน้าสาวสวยพร้อมกับยิ้มมู่จื่อหานยกมือขึ้นก่อนจะปรากฏแผนที่ขึ้นตรงหน้าของพวกเขา “เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปขอลั่วอิงมา นี่เป็นแผนที่ที่มีมอนสเตอร์เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับสองเลเวล 71ซึ่งเน้นการโจมตีเป็นหลักแต่เลือดค่อนข้างต่า ถ้าคิดจะทำเวลาสักหน่อย มอนสเตอร์พวกนี้น่าจะฆ่าได้เร็วขึ้น แถมยังเป็นแหล่งเก็บเวลที่ไม่เลวเลย”“ชิ้ง…”ดาบถูกดึงออกมาจากฝักขณะที่สายตาของเย่ฮวามองไปยังด้านหน้า “จะช้าอยู่ทำไมเล่า? ไปลุยกันเถอะ!!!”
