ิดแบบนั้นจริงๆ เดี๋ยวเธอก็ลองไปจุ๊บแก้มหัวหน้าดูสิ มาดูกันซิว่าเมื่อขึ้นไปบนสนามเธอจะสามารถโค่นฝานหัวลั่วมู่ได้รึเปล่า”พี่หน่ายแลบลิ้นแดงๆ ออกมาแล้วเลียบนริมฝีปากของตนเองพลันยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “งั้นถ้าฉันจุ๊บพวกนายพร้อมกันก็เท่ากับเป็นการ BUFF คูณสองเท่าเลยสิ?”เย่ฮวาชะงักไปหลายวินาทีแล้วพูดขึ้นมาอย่างช้าๆ“ถ้าฉันบอกว่าเมื่อกี้ฉันเข้าห้องน้าแล้วยังไม่ได้ล้างมือเธอจะเชื่อไหม?”พี่หน่ายพูดด้วยน้าเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่ฉันจะจุ๊บนายด้วย?”เย่ฮวายิ้มโดยไม่ได้พูดอะไรแล้วยื่นมือไปถูแก้มเธอทันที……พี่หน่าย “……”อื้ม แน่นอนว่าเมื่อกี้เขายังไม่ได้เข้าห้องน้าหรอก…………ด้านบนเวทีโม่อี้หลงหลินมองไปที่คู่ต่อสู้ของเธอพลันกระตุกมุมปากขึ้น “เทียนเซี่ยป้าเริ่น ในที่สุดก็มีโอกาสได้สู้ตัวต่อตัวกับนายสักทีนะ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น วันนี้ฉันจะเขี่ยนายลงจากเวทีศึกตัดสินใต้หล้าให้ได้!”“ฮ่าๆๆๆ…….”เทียนเซี่ยป้าเริ่นหัวเราะร่าออกมาราวกับเพิ่งได้ยินเรื่องที่น่าขบขันที่สุดในโลก หลังจากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่โม่อี้หลงหลินด้วยสายตาดุดันพลันตอบกลับไปว่า “ขยะแบบเธอคิดจะมาสู้กับฉันเนี่ยนะ? ช่างไม่สำเนียกตัวเองเอาเสียเลย! ”“สวบ!”โม่อี้หลงส่าวลุกขึ้นยืนอย่างแรงพร้อมกับกำหมัดแน่นสายตาของเขาจ้องมองไปที่เทียนเซี่ยป้าเริ่นด้วยความเกลียดชังและโหดเหี้ยม จิตสังหารของเขาหมุนกระจายไปรอบๆ ตัวทันทีหยิน
