ณะที่จิ่วตู้โยหมิงก็ไม่ค่อยเป็นมิตรกับใครเท่าไรนัก หลังจากหยินเมิ่งพูดแนะนำทั้งสองฝ่ายแล้วพวกเขาก็เข้าสู่การต่อสู้โดยไม่มีการพูดคุยใดๆ แม้แต่คำเดียว3！2！1！การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว!วินาทีที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นทั้งสองฝ่ายก็เรียกสัตว์เลี้ยงของตนเองออกมาอย่างพร้อมเพรียง สัตว์เลี้ยงของเซียวเหยาอิ่นคือผีเสื้อเอลฟ์ซึ่งมีสกิลผีเสื้อเถาวัลย์พิษและสกิลการรักษา เป็นการจู่โจมโดยการใช้ปีกของมันโจมตีด้วยลมพายุ ส่วนสัตว์เลี้ยงของจิ่วตู้โยหมิงคือหุ่นเชิดแมมมอธ ด้วยรูปร่างของมันที่ใหญ่โตจึงเทียบเท่าได้กับมังกรดินของโม่อี้หลงส่าว แขนขาของมันเป็นเหมือนกับเสาสี่ต้น และด้วยขนาดที่ใหญ่โตทันทีที่เท้ามันย่าลงสู่พื้นก็ไม่มีคนใดที่จะสามารถต้านแรงสั่นสะเทือนได้หุ่นเชิดแมมมอธเงยหน้าของมันขึ้นพร้อมกับจมูกที่โค้งขึ้น มันเปล่งเสียงยาวออกมาจนทำให้ผิวน้าในทะเลสาบที่นิ่งสงบแปรเปลี่ยนกลายเป็นคลื่นระลอกเล็กๆจากการสั่นสะเทือนของเสียงไปในทันที“ตูม! ตูม! ตูม!”การย่างกรายของหุ่นเชิดแมมมอธในแต่ละก้าวเท้าให้พื้นน้ายุบตัวลงไปตามเท้าของมัน นี่ถ้าหากไม่ใช่สถานที่การแข่งขันที่ถูกสร้างจากหลิงเกิงโดยปรับให้ไม่มีความเสียหาย พวกเขาคงคิดว่าร่างที่ใหญ่โตของมันคงจะทรุดตัวลงไปอยู่ในน้าแล้วเซียวเหยาอิ่นไม่ได้สนใจกับร่างใหญ่โตของหุ่นเชิดแมมมอธตัวนี้แม้แต่น้อย หอกยาวในมือของเขาแกว่งไปมาสองครั้งก่อนจะพุ่งตัวไปด้านหน้าพร้อมกับเอลฟ์ผีเส
