ยไม่รู้ว่าตัวเองจะสามารถก้าวเข้าไปถึงชั้นไหน แต่ตอนนี้ผมยังว่างอยู่ก็เลยมาหาท่านก่อนที่จะกลับไปแข่งขันครับ”หานหลินมองไปที่ดาบที่ลอยอยู่ข้างตัวเธอแล้วเอ่ย“แดนสวรรค์เต็มไปด้วยความสันติ แต่แผ่นดินใหญ่กำลังอยู่ในความสับสนอลหม่าน และมีหลายสถานที่ที่ต้องพบเจอกับเงาของเหล่าอันเดด อีกไม่นานเหล่าอันเดดก็คงจะบุกรุกเข้าไปยังแผ่นดินใหญ่ด้วยเช่นเดียวกัน เจ้าจงฝึกตนให้แข็งแกร่งเถิด หลังจากนี้แผ่นดินใหญ่จะไม่สงบสุขอีกต่อไป และข้าหวังว่าเจ้าจะมีพละกำลังมากพอที่จะดูแลตัวเจ้าให้รอดพ้นจากอันตรายได้”“ผมเข้าใจแล้วครับ ผมจะพยายามฝึกฝนตนเองให้ดีท่านไม่ต้องเป็นกังวลใจไปนะครับ”หานหลินพยักหน้า “แบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว รอให้เจ้ามีเวลามากพอแล้วกลับมาหาข้าอีกครั้งแล้วกัน ข้าจะดูให้ว่าพอจะมีภารกิจอะไรที่จะช่วยให้เจ้าเก็บสะสมประสบการณ์เพิ่มขึ้นหรือไม่”เย่ฮวาพูด “ขอบคุณครับหานหลิน ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”“อืม”……หลังจากออกมาจากแดนสวรรค์แล้ว เย่ฮวาก็กลับมาที่เมืองชิงสุ่ยและนั่งหลอมโอสถหน้าฝนอย่างต่อเนื่องที่หน้าร้านยาของเมือง เป็นเพราะช่องในกระเป๋ามีอยู่อย่างจำกัดจึงทำให้ต้องมีผู้เล่นจำนวนสิบคนมารอรับโอสถหน้าฝนจากเขาไป และแน่นอนว่าแต่ละคนก็มอบเงินค่าแรงให้เขาคนละ 100 เหรียญทองด้วยการหลอมโอสถใช้เวลาไปชั่วโมงกว่า ในที่สุดสกิลการหลอมโอสถของเขาก็เลื่อนขั้นเป็นระดับ 7 แล้ว ตอนนี้ไม่มีเวลามากพอ ถ้าหากมีเวลากว่านี้เขาคงจะ
