ได้ และท่าทางของเธอก็ไม่ได้เหมือนกับคนที่เพิ่งรู้จักกันเลยแม้แต่น้อย……งานเลี้ยงได้เลิกราลงแล้ว พวกเขาจึงพากันเดินไปที่ลิฟต์เพื่อที่จะกลับห้อง ตอนที่มาถึงหน้าประตูห้องจู่ๆ พี่หน่ายก็พูดขึ้นมาว่า “เอ่อ…เอาแต่เล่นเกมทั้งวันไม่ดีหรอกนะ ฉันว่าเรามานั่งเม้ามอยที่ห้องฉันก่อนดีไหม?”เยว่เอ๋อร์พยักหน้าหงึกๆ “เอาสิเอาสิ ฉันเองก็อยากจะนอนกอดเธอเหมือนกัน”มู่จื่อหานยิ้มพรวดออกมา “ก็ดีเหมือนกัน งั้นไปกันเถอะ~”……“เอ่อ……”บนโซฟาทั้งห้าคนนั่งสบตากัน ฉันมองเธอ เธอมองฉันทุกคนสบตากันว่าจะพูดอะไรกันต่อดี จู่ๆ พี่หน่ายก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอหยิบไพ่โป๊กเกอร์ออกมาจากลิ้นชักของโต๊ะตรงหน้าแล้วเอ่ย “พวกเรามาเล่นไพ่พิชิตแลนด์ลอร์ดกันเถอะ”“โอเค~”บนเตียงขนาดใหญ่ที่แสนจะนุ่มนิ่ม ทั้งห้าคนนั่งลงบนเตียง เยว่เอ๋อร์แจกการ์ดขณะที่พี่หน่ายพูดพึมพำขึ้นมาว่า“ฉันเล่นไม่เป็น พวกเธอต้องสอนฉันด้วยนะ……”เยว่เอ๋อร์ “มีห้าทั้งหมดสามใบแล้วก็มีเจ็ดอีกหนึ่ง!”มู่จื่อหานยิ้ม “ฉันไม่เอา~”เย่ฮวา “ฉันไม่เอา~”นิ่งเชอู๋ล่าน “ฉันก็ไม่เอา~”“งั้นฉันเอาเอง!”พี่หน่ายหยิบไพ่ออกมา “โจ๊กเกอร์!”เยว่เอ๋อร์ยักไหล่ “ไม่เอา~”พี่หน่ายหยิบออกมาอีกสี่ใบ “หกสี่ใบ!”“ไม่เอา~”“แปดสี่ใบ!”“เอ่อ…ไม่เอา…”“K สี่ใบ!”“เวร! ไม่เอา!”“ไม่มีไพ่แล้ว~ แปลว่าพี่สาวคนนี้ชนะใช่ป่ะ…”ทุกคน “……”พี่หน่ายกอดเยว่เอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ แล้วเอ่ย “มีความสุขจุงเบย~ นี่เป็
