วกันจู่ๆ ร่างของทั้งสองคนก็วาร์ปกลับมาอยู่ในตำแหน่งเดิมซึ่งเป็นตำแหน่งเริ่มต้นของการต่อสู้ในก่อนหน้านี้หยินเมิ่งยิ้ม “ผู้เล่นหยี่ซียอมแพ้การต่อสู้ในครั้งนี้ การแข่งขันรอบแรก ชัยชนะตกเป็นของพี่หน่ายแห่งกิลด์หานเยว่เหมิงค่า!”พี่หน่ายยืนถือคัมภีร์หลิยวี่ในมือแล้วถาม “ทำไมถึงยอมแพ้ซะแล้วล่ะ?”หยี่ซีพูดด้วยเสียงที่เยือกเย็นพร้อมตอบกลับมาว่า“ยอมรับความพ่ายแพ้ดีกว่าที่จะยอมล้มแล้วคุกเข่าต่อหน้าเธอ!”“ผั่วะ!”หนังสือในมือของพี่หน่ายตกลงสู่พื้น พร้อมกับมือทั้งสองข้างของเธอที่ยกขึ้นมาปิดปากของตัวเองแล้วพูดด้วยน้าเสียงพึมพำ “ช่างเป็นคนที่มีนิสัยเฉพาะตัว! พี่สาวอยากได้! มาอยู่หานเยว่เหมิงด้วยกันเถอะนะ! หรือถ้าไม่อยากมาอยู่ด้วยกัน เดี๋ยวฉันไปอยู่กิลด์พวกเธอก็ได้!”เย่ฮวาที่นั่งอยู่ด้านล่างเวทีเบิกตาโต แม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรแต่ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะคำรามออกมา “พี่หน่าย!มาพูดจาโจ่งแจ้งแบบนี้ไม่คิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างเลยรึไงห๊ะ!”หวี่ซีเม้มปากแล้วพูด “ถ้าเธอมาอยู่กับทิงหยี่ซวนของฉัน ฉันจะให้เธอเป็นโฮสต์เลยตกลงไหมล่ะ?”พี่หน่ายก้มลงเก็บคัมภีร์ที่พื้น “ช่างเถอะ ถ้าฉันไปอยู่กับกิลด์ทิงหยี่ซวน เธอก็คงจะกลายเป็นหัวหน้าไร้ตัวตนแน่เลย~”“เธอ…ชิ! มาสู้กันต่อเถอะ!!!” หยี่ซีไม่คิดที่จะพูดเชิญชวนพี่หน่ายต่อ ส่วนพี่หน่ายเองก็ไม่ได้พูดอะไรให้มากความและเริ่มการต่อสู้ต่อในทันทีไพ่เด็ดทั้งสองของหยี่ซีถูกเปิดออกมาจนหมด
