ช้งานเลเวลที่สามารถใช้งานได้ ：55……เย่ฮวายกเขาแรดกู่ร้องขึ้นมาแล้วยิ้ม “สร้อยระดับทองเข้ม ถึงชื่อมันจะฟังดูเหมือนกับไอเท็มของอาชีพเกราะหนักแต่ค่าสเตตัสของมันกลับเหมาะสำหรับผู้เล่นเกราะหนังและเกราะผ้า สร้อยเส้นนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มพละกำลัง ซึ่งฉันที่เล่นสายดาบก็ไม่ได้สนใจของชิ้นนี้สักเท่าไหร่ พวกเธอถ้ามีใครอยากได้ก็ทำการ roll กันเองแล้วกันนะ~”กวาจื่อรีบพุ่งตัวเข้ามาเป็นคนแรกก่อนที่เขาจะหยิบลูกเต๋าออกมาแล้วทำการทอยทันที ลูกเต๋าหมุนไปมาแล้วชนเข้ากับร่างของราชาแรด ทันใดนั้นลูกเต๋าก็หยุดนิ่งอยู่กับที่——1！ทันทีที่เห็นตัวเลขกวาจื่อก็ทรุดตัวลงบนพื้นพร้อมกับบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจ “ฉันว่าระบบ roll ของหลิงเกิงยึดตามผู้เล่นแน่ๆ เลย คนหล่อๆ แบบฉันทำไมทุกครั้งที่ roll ต้องได้หลักหน่วยทุกทีเลย ดูอย่างโม่ซางกับคนอื่นๆ ที่หน้าตาสู้ฉันไม่ได้เหล่านั้นสิ ได้คะแนน 50+ ทุกครั้งเลย หลิงเกิงนี่คงจะอิจฉาความหล่อของฉันมากสินะถึงได้ทำกับฉันแบบนี้! ฉันจะไปร้องเรียน!!!”เยว่เอ๋อร์แลบลิ้น “พอเถอะ นอกจากพวกเราที่ไม่รังเกียจนายก็ไม่มีใครรักคนแบบนายได้หรอกนะ ไม่เชื่อนายก็ลองไปยืนกลางถนนดูสิ อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนพวกนั้นจะทำยังไงกับนาย”เย่ฮวาไอกระแอมออกมาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาไม่มีทางลืมได้เลยว่าตอนที่เขาเรียนอยู่มัธยมปลายปีนั้น ในเวลายามวิกาลหน้าประตูโรงเรียนที่เงียบสงัด ตอนที่กวาจื่อกำลังข้ามถนนเขาก็มองมาที่เย่ฮวาพร
