ยว่เอ๋อร์ก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง ทว่าเป็นเพราะกวาจื่อหลบอยู่ด้านหลังโม่ซาง ส่วนเยว่เอ๋อร์เองก็ยังหลบอยู่ด้านหลังนายพลโครงกระดูก จึงทำให้เลือดของพวกเขาลดลงค่อนข้างช้า ส่วนพี่หน่ายและอิงนั่วซื่อเหยียนก็เปิดใช้โล่คุ้มกันวิญญาณแล้ว จึงทำให้ไม่ถูกโจมตีจากอีกฝ่าย ซึ่งสิ่งที่ลดลงก็มีแค่ค่าความทนทานของโล่เท่านั้นมู่จื่อหานใช้โอสถหน้าฝนจึงทำให้เลือดของเธอเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ส่วนเย่ฮวาและโม่ซางได้รับการฮีลจากพี่หน่ายจึงทำให้ไม่ตกอยู่ในอันตรายระลอกเสียงที่ทรงพลังผ่านร่างของพวกเขาไป จนทำให้ร่างของเย่ฮวาแทบจะปลิวถอยไปด้านหลัง โชคดีที่ได้เตรียมตัวกันเป็นอย่างดีแล้ว มันจึงไม่ได้สร้างอันตรายให้กับมากมายเท่าไหร่นัก ในที่สุดสกิลใหญ่สุดของราชาแรดเกราะกว้างก็ถูกเรียกใช้งานโดยที่พวกเขายังอยู่รอดปลอดภัยกันทุกคน โดยมีแค่เลือดที่ลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อิงนั่วซื่อเหยียนหน้าขาวโพลนเพราะโล่เวทย์ของเธอไม่ได้สูงเท่ากับพี่หน่าย จึงทำให้โล่ของเธอพังทลายลงและเหลือพลังชีวิตอีกเพียง 20% เท่านั้น ส่วนพี่หน่ายเองก็ยังคงยืนตระหง่านอยู่ที่เดิม แม้ว่าค่าความทนทานของโล่วิญญาณจะเหลืออยู่ไม่มากก็ตามหลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาทีดาบของเย่ฮวาก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับสกิลดาบวายุที่หมุนรอบตัวดาบในมือ วินาทีที่ดาบถูกส่งออกไปเลือดสุดท้ายของราชาแรดก็หมดลง สิ้นสุดเสียงคำรามไอเท็มก็ถูกดรอปลงมาจากตัวของมัน ส่วนค่าประสบการ
