หยุดพวกเราไว้เธอยื่นมือขาวๆ ออกมาแล้วชี้ไปยังผิวน้าที่ห่างออกไปไม่ไกล “ตรงนั้นมีฟองอากาศลอยขึ้นมาเหนือผิวน้าด้วย!”เย่ฮวามองไปตามนิ้วของมู่จื่อหานก็พบว่าห่างออกไปราวๆ 20 หลามีฟองอากาศลอยขึ้นมาจากก้นทะเลสาบและบนทะเลสาบนั้นก็มีระลอกคลื่นเล็กๆ กำลังเคลื่อนไหวอยู่ ถ้าหากไม่สังเกตก็ไม่มีทางที่จะมองเห็นมันได้เลยเกมนี้เลียนแบบทุกอย่างได้เสมือนจริงมาก เพราะบึงในชีวิตจริงถ้าหากมองเห็นฟองอากาศที่ผุดอยู่เหนือผิวน้าโดยทั่วไปแล้วจะมีสิ่งมีชีวิตลอยอยู่ตรงบริเวณนั้น ซึ่งสำหรับเขตร้อนแบบนี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นจระเข้ที่น่ากลัวดังนั้นเจ้าของฟองอากาศที่พวกเขาเห็นอยู่คงจะไม่ใช่ของกล้วยๆ อย่างแน่นอนเย่ฮวามองไปยังเยว่เอ๋อร์แล้วพูด “เยว่เอ๋อร์ช่วยยิงลูกธนูไปทางฝั่งนั้นหน่อย~”เยว่เอ๋อร์พยักหน้าแล้วเล็งคันธนูไปตรงจุดที่เกิดฟองอากาศ หลังจากนั้นเธอก็ยิงลูกธนูออกไปตรงผิวน้านั้นทันที…“บุ๋ยๆๆ……”ทันใดนั้นบริเวณนั้นก็เกิดเป็นฟองอากาศจำนวนนับไม่ถ้วน พร้อมกับระลอกคลื่นที่กระเพื่อมขึ้นมาอย่าแรง!“โฮก~~”เสียงร้องที่ทั้งดังและยาวกังวานเข้ามาในหูของพวกเขาทันที พร้อมกับพื้นที่พวกเขากำลังยืนอยู่ก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นจนทำให้ขาเริ่มเกิดอาการชาขึ้นมา“ตูม!”ลูกธนูของเยว่เอ๋อร์ที่ส่งออกไปทำให้เงายักษ์ผุดขึ้นมาจากหนองน้าในทันที!“โฮกโฮก……”ด้านหน้าของพวกเขาปรากฏเป็นร่างของแรดยักษ์ที่ร่างกายเปื้อนไปด้วยโคลนสกปรก ดวงตาสีดำทมิฬของมันจ้อ
