จะไม่ธรรมดาแน่นอน ติดตามรับชมการแข่งขันไปพร้อมๆ กันได้เลยค่ะ!”มู่จื่อหานนั่งลงบนเก้าอี้แล้วหันมาสบตากับเย่ฮวา เขาจึงหันไปพยักหน้าให้เธอเพื่อเพิ่มความมั่นใจกลับไป เธอยิ้มกลับมาแล้วสวมใส่หมวกพร้อมกับภาพหน้าจอขนาดใหญ่ตรงหน้าที่ฉายภาพเธอ ซึ่งกำลังยืนอยู่กลางหุบเขาที่เต็มไปด้วยลมพายุและหิมะ โดยสายตาของเธอกำลังจับจ้องมองไปที่นักรบคลั่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเฉินหยวนยิ้มร่าและกราชับขวานรบในมือของเขา “ไม่รู้ว่าจะมีสักกี่คนที่อยากจะสู้กับหัวหน้าคนสวยแห่งกิลด์หานเยว่เหมิงแบบนี้ วันนี้ถือเป็นเกียรติอย่างมาก แม้ว่าฉันจะไม่ใช่อาชีพลับอะไรแต่ฉันก็ไม่อ่อนข้อให้แน่นอน หวังว่าจะไม่ถือสาที่ฉันอาจจะลงมือรุนแรงเกินไป!”มู่จื่อหานยิ้มแล้วยกหอกในมือขึ้น “ถ้างั้นผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็คงจะต้องสอนบทเรียนอะไรให้สักหน่อย!”“เข้ามาได้เลย!”……สิ้นสุดการนับถอยหลังเฉินหยวนก็ยกมือขึ้นพร้อมกับปล่อยงูหลามพิษสัตว์เลี้ยงระดับทองออกมา เมื่อเขายกขวานรบขึ้นทันใดนั้นแสงสีแดงก็สว่างขึ้นบนปลายขวานราวกับกำลังถูกเปลวเพลิงหลอมอยู่บนขวานเล่มนั้น ซึ่งคงจะร้อนระอุเกินกว่าจะหาสิ่งเทียบเทียมได้!“สวบ!”มู่จื่อหานเริ่มลงมือก่อนโดยเธอไม่ได้คิดแม้แต่จะใช้โล่เพราะโล่เป็นสิ่งที่มีน้าหนักค่อนข้างมาก และมันอาจจะกระทบต่อความเร็วในการเคลื่อนไหวของเธอด้วยเฉินหยวนเองก็พุ่งตัวออกมาเช่นเดียวกันและทำการบัพด้วยสกิลเสริมเกราะคลั่งไคล้และเกราะบ้าคลั่งให้กับตัวเอ
