ากแน่หลังจากขับรถมาตามทางที่ยามคนก่อนหน้านี้บอกเย่ฮวาก็ขับรถมาจอดที่ลานจอดรถใต้ดิน หลังจากนั้นเขาก็ปลุกสองสาวที่กำลังนอนหลับลึกอยู่ที่เบาะหลังเยว่เอ๋อร์ขยี้ตาเบาๆ แล้วกวาดตามองไปรอบๆ พร้อมกับถามพึมพำขึ้นมาว่า “เย่ฮว่าที่นี่ที่ไหนเหรอ?”เย่ฮวายิ้มน้อยๆ ออกมา “ลานจอดรถใต้ดินของสำนักงานใหญ่หลิงเกิง ตื่นเถอะ เมื่อกี้ยามบอกว่าให้พวกเราขึ้นไปชั้น 28 มีเจ้าหน้าที่กำลังรอต้อนรับพวกเราอยู่”มู่จื่อหานสวมรองเท้าแล้วเดินลงจากรถพร้อมกับกระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ เธอปล่อยผมที่ถูกมัดหลวมๆ ลงมา จนผมที่เงางามของเธอปกลงมาที่บ่าก่อนที่จะหันมายิ้มให้เย่ฮวา “ไปกันเถอะ~”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปแล้วลากกระเป๋าเดินทางพร้อมกับหมวกเกมสีเงินเดินตรงไปยังลิฟต์ที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับสองสาว หลังจากที่ประตูลิฟต์ปิดลง เยว่เอ๋อร์ก็ทำปากมุ่ย “เฮ้อ นอนหลังรถนี่ลำบากสุดๆ เลย ปวดเอวชะมัด~”เย่ฮวาพูด “ตอนนี้เพิ่งจะตีห้า เดี๋ยวค่อยไปนอนห้องที่หลิงเกิงจัดไว้ให้ต่ออีกสักชั่วโมงสองชั่วโมงก็ได้ ตอนนี้ขึ้นไปด้านบนก่อนเถอะ~”มู่จื่อหานหันหน้ามาแล้วใช้สายตาที่สวยงามของเธอมองมาที่เย่ฮวา “เย่ฮว่า นายไม่ได้นอนทั้งคืน นายเองก็รีบพักผ่อนสักหน่อย”เย่ฮวายักไหล่ “ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ตอนนี้สติฉันยังดีเต็มร้อย”หลังจากที่ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกแล้ว ด้านนอกก็พบกับเจ้าหน้าที่ที่สวมใส่ชุดยูนิฟอร์มเสื้อขาวกระโปรงดำที่กำลังโค้งตัวต้อนรับพวกเขา “สวัสดีค่ะ
