อยู่ด้านหน้าห้องสี่คน นอกจากมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์แล้วยังมีหนุ่มสาวอีกคู่หนึ่ง“เอ่อ…..”เย่ฮวาหันไปหามู่จื่อหาน “แล้ว…พี่หน่ายยังไม่มาอีกเหรอ?”เยว่เอ๋อร์ทำหน้ามุ่ยพร้อมกับชี้ไปที่หญิงสาวซึ่งยืนอยู่ข้างมู่จื่อหานแล้วพูด “นี่ไง~คนนี้แหละพี่หน่ายของพวกเรา~”เย่ฮวาชะงักไปในทันทีเพราะแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองขณะที่มองตรงไปที่หญิงสาวตรงหน้า เพราะเธอคนนี้มีหน้าตาราวกับเด็กสาวอายุ 16-17 ส่วนสูงของเธออยู่ราวๆ 150 ซม. โดยประมาณ ผมของเธอแผ่สยายขณะที่ใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้มหวานๆ ลักยิ้มทั้งสองข้างที่ปรากฏขึ้นข้างแก้มเผยให้เห็นถึงความน่ารักและบริสุทธิ์ของเธอ กระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์พลิ้วไหวไปมาเล็กน้อยซึ่งทำให้เธอดูน่ารักและเป็นธรรมชาติได้อย่างสมบูรณ์เย่ฮวากวาดตามองตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าเป็นเวลานานก่อนที่จะใช้มือลูบคางตัวเองแล้วขมวดคิ้วเข้าหากันขณะที่มองไปที่หน้าอกที่แบนราบของเธอแล้วพูดขึ้น “ไม่เหมือนเลย โลโก้ประจำตัวของพี่หน่ายหายไปไหนเนี่ย?”หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเย่ฮวาแล้วยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย “ทำไมจ๊ะ? หรือว่าอยากจะเห็นหน้าอกหน้าใจคัพE32 ด้วยตาตัวเองงั้นเหรอ?”เย่ฮวาไอกระแอมออกมาทันที คำพูดนี้คือพี่หน่ายไม่ผิดแน่ แต่รูปร่างของเธอช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ เย่ฮวายักไหล่แล้วตอบ “แล้วเธอมีไหมล่ะ?”พี่หน่ายเปล่งเสียง “ชิ” ออกมาแล้วสะบัดหน้าหนี เย่ฮวาหันไปมองผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังพี่หน่ายซึ่งมีคว
