กลับมาสดชื่นอีกครั้ง……“ติ๊ง!”ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกอย่างช้าๆ เมื่อเย่ฮวากวาดตามองไปยังบรรยากาศที่อยู่ตรงหน้าก็แทบจะพูดอะไรไม่ออกทันที ภายในชั้นสามแห่งนี้เป็นห้องโถงที่ดูสว่างไสวและกว้างขวาง ตรงกลางของห้องโถงนี้มีหน้าจอขนาดใหญ่และที่นั่งที่ดูไฮเทคอีกสองตัวอยู่ตรงนั้น บริเวณด้านหน้าจอยังมีโซฟาหนังอีก 2-3 ตัวที่ถูกวางอยู่ตรงหน้าด้วยบนหน้าจอปรากฏรายชื่อของผู้เล่นทั้ง 32 คน เยว่เอ๋อร์ที่เห็นเย่ฮวาเดินเข้ามาก็รีบดักพนักงานแล้วอาสาที่จะพาเย่ฮวาเดินไปที่นั่งซึ่งอยู่ตรงกลางของแถวสอง “นี่ที่นั่งของนาย ด้านซ้ายของนายคือพี่หน่าย ส่วนด้านขวาคือเสี่ยวหาน คงจะรู้สึกเหมือนมีสาวงามอยู่ล้อมรอบเลยสินะ?”ทันใดนั้นผู้เล่นซึ่งเป็นคุณลุงอายุราวๆ 40 ปีที่นั่งอยู่แถวหน้าก็หันมามองทางเย่ฮวา ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมไปด้วยหนวดเคราเกือบครึ่งหน้า หลังจากที่เขาเห็นหน้าเย่ฮวาเขาก็ยื่นมือออกมาตรงหน้า “อีเย่กูโจว ในที่สุดเราก็ได้เจอหน้ากันสักทีนะ”เย่ฮวายื่นมือออกไปจับมืออีกฝ่าย “ยินดีมากเลยลุงใหญ่ คุณเองก็เข้ารอบ 32 คนสุดท้ายด้วย”“ต้องขอบใจนายมากกว่าที่ทำให้ฉันได้อาชีพลับนี้มา~”“ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก ไม่มีอาชีพลับคุณก็ยังสามารถเข้ามาอยู่รอบนี้ได้อยู่ดี”“ฮ่าๆๆ!”หลังจากทักทายไปได้ไม่นานหญิงสาวคนหนึ่งที่ถือไมโครโฟนก็ก้าวเท้าขึ้นไปยืนอยู่ด้านบนเวทีตรงบริเวณด้านหน้าของจอขนาดใหญ่ ทุกคนเริ่มนั่งประจำที่ของตนเองพร้อมกับบรรยากาศที่
