่งเสียง “โห” ออกมาจากทางด้านหลัง “พี่หน่ายคนบ้า! ฉันถูกจับคู่กับโม่อี้หลงส่าวจริงๆ ด้วย!!!”พี่หน่ายใช้มือปาดหน้าผากขาวๆ ของเธอพร้อมกับเงยหน้ามองหน้าจอ “เอ๋? ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ทำไมวันนี้อากาศถึงได้แย่แบบนี้นะ ทั้งๆ ที่พยากรณ์อากาศก็บอกว่าแดดออกแท้ๆ ~”“……”……หลังจากออกจากห้องพักเย่ฮวาก็ปรากฏตัวขึ้นภายในสนามแข่งขันอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันร่างของซ่างกู่เซียงเจียวก็ถูกส่งเข้ามาในที่แห่งนี้เช่นเดียวกัน ในมือของเขาถือขวานรบพร้อมกับใช้มือลูบเคราของตัวเองขณะมองมาที่เย่ฮวา “เอ๋! นี่อีเย่กูโจวไม่ใช่เหรอ! จากพวกกระจอกมาจนถึงตรงนี้ได้ถือว่าเจ๋งใช้ได้ แต่ดูเหมือนว่าวันนี้นายจะช่วยให้ฉันเข้าสู่รอบ 32 คนสุดท้ายได้ง่ายขึ้นแล้ว”เย่ฮวาเบ้ปาก “วัยรุ่น นายไม่ควรจะพูดจาอะไรที่โอ้อวดเกินไปนะ ระวังลมพายุจะพัดเอาลิ้นของนายออกไปจากปากเสียก่อน~”“ไม่ต้องพล่ามให้มากความ! เข้ามาเลย! ให้ฉันได้สั่งสอนผู้เล่นอันดับหนึ่งของเมืองชิงสุ่ยสักหน่อยว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงคืออะไร!”“ฉันเองก็คิดแบบนี้อยู่เหมือนกัน!”สิ้นสุดการนับถอยหลังพวกเขาก็เรียกสัตว์เลี้ยงออกมาอีกฝ่ายทำการบัพให้ตัวเองด้วยสกิลเกราะบ้าคลั่งและเกราะคลั่งไคล้ ทันใดนั้นบนร่างของเขาก็เกิดเป็นแสงสว่างขึ้นและล้อมตัวเอาไว้ พร้อมกับมังกรที่บ้าคลั่งกำลังพุ่งเข้าใส่ร่างของเย่ฮวา!“โฮกโฮก……”ด้านหลังของซ่างกู่เซียงเจียวปรากฏเป็นร่างของจระเข้สีดำขนาดใหญ่ที่กำลังอ้าปา
