“สวบ!”เย่ฮวาสไลด์เท้าออกไปจนทำให้ร่างของเขาถอยออกไปด้านหลัง ในเวลาเดียวกันวงเวทย์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เจ้าตั๊กแตนตำข้าวตัวน้อยของเย่ฮวาปรากฎตัวขึ้นพร้อมกับส่ายก้นไปมาเล็กน้อย“ลุย!”สิ้นสุดคำสั่งของเย่ฮวา เจ้าตั๊กแตนตำข้าวก็ยกแขนหน้าของมันขึ้นพร้อมกับพุ่งตัวไปด้านหน้า ขณะที่ร่างของเจียวเยี่ยนยวี่ตีหายไปจากจุดเดิม เขาขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยแล้วกวาดตามองไปรอบๆ เพื่อเตรียมรับมือกับการต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ!ค่าสเตตัสของเย่ฮวาในเวลานี้แทบจะไม่ต้องกลัวคนอย่างเจียวเยี่ยนยวี่ตีเลยด้วยซ้า เพราะอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่นักฆ่าเลเวล 49 ธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น แถมทักษะการเล่นเกมของอีกฝ่ายนอกจากการใช้สกิลของอาชีพนักฆ่าแล้ว ก็มีแค่สกิลการโจมตีที่สร้างค่าดาเมจแบบเดี่ยวๆเท่านั้น ซึ่งมีโอกาสที่เย่ฮวาจะถูกโจมตีเพียงเล็กน้อยดังนั้นเขาจึงยืนอยู่กับที่เพื่อล่อให้อีกฝ่ายเข้ามาโจมตีฉับพลันนักฆ่าก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับสาดสกิลหนึ่งชุดโจมตีเข้าใส่ร่างของเขา ทว่าเลือดของเขาก็ยังคงเหลือมากกว่าครึ่งในเวลานี้ถ้าให้พูดตามตรง เย่ฮวาแทบจะไม่สนใจกับการแข่งขันเลย เพราะสิ่งที่เขาสนใจคือคำพูดของอีกฝ่ายที่พูดเมื่อครู่ต่างหากล่ะ!อีกไม่กี่วัน กิลด์หานเยว่เหมิงจะกลายเป็นมังกรไร้หัว……ประโยคนี้มันหมายความว่ายังไงกันแน่? มู่จื่อหานเป็นหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิง แม้ว่าสิ่งแรกที่คิดได้คือจื้อลี่ชาวฉุนคงจะต้องคิดจะทำอะไรบางอย่างกับมู่
