บพูดเสียงเบาว่า “คนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้เล่นระดับสูงของหานเยว่เหมิงทั้งหมด เอาเป็นว่าไม่ต้องพูดอะไรให้ยืดเยื้อ ขอให้ทุกคนได้รับอันดับที่ตัวเองอยากได้ แล้วก็บนโต๊ะนี้ใครอยากกินอะไรก็กินได้เต็มที่เลย ถ้าอยากจะสั่งอะไรเพิ่มเติมก็สั่งได้เลย เดี๋ยวฉันจ่ายเอง”เยว่เอ๋อร์ถือเมนูขึ้นมา “ฉันอยากกินชีสกับชาดำ~”พูดจบชีสและชาดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ เยว่เอ๋อร์ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจแล้วยื่นเมนูมาให้เย่ฮวาเขาสั่งชาเขียวหนึ่งแก้วแล้วส่งต่อให้กวาจื่อ กวาจื่อถือเมนูแล้วสั่งอาหารโดยที่ตาไม่ได้ก้มมองเมนูแม้แต่หางตา “ฉันขอเป็นขาหมูตุ๋นกับเหล้าขาว!”พูดจบตรงหน้าของกวาจื่อก็ปรากฏขาหมูตุ๋นขึ้น เขารีบคว้าหม้อขาหมูตุ๋นแล้วไปนั่งยองๆ ที่มุมห้องพร้อมกับกัดขาหมูไปพลางและพูดขึ้นมาว่า “พวกนายตามสบายเลย เดี๋ยวฉันขอกินอะไรรองท้องซะหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวไม่มีแรงไปแข่งขัน”“……”……ตอนที่เหลือเวลาอีก 1 นาทีก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้น เยว่เอ๋อร์จึงกำหมัดแน่น “ตื่นเต้นชะมัดเลย……”เย่ฮวากระตุกยิ้ม “เลิกพูดโน่นพูดนี่เถอะน่า การต่อสู้ของเธอถ้าไม่เจอพวก BT ก็สามารถที่จะเข้าสู่ 32 คนสุดท้ายได้สบายๆ”มู่จื่อหานจิบชาและดูหน้าจอบนกำแพงที่กำลังเริ่มนับถอยหลัง เธอยิ้มแล้วพูดขึ้น “การแข่งขันครั้งแรกของหลิงเกิง การแข่งขันครั้งนี้สำหรับพวกเราแล้วถือว่าค่อนข้างสำคัญ ถ้าหากเราติดอันดับในครั้งนี้ก็คงจะดีมากทีเดียว”โม่ซางแสยะยิ้ม
