่ฮวาแทบจะหมดคำพูดก็คือคู่ต่อสู้ของพี่หน่ายก็เป็นนักบวชเช่นเดียวกัน นักบวชคลาสสองคนหนึ่งที่ไม่ได้มีสกิลโจมตี และทำได้เพียงแค่ฮีลเลือดให้ตัวเองอย่างไม่หยุด ผลที่ได้ก็คือการโจมตีของพี่หน่ายที่ใช้เวลาไปกว่าครึ่งนาที ในท้ายที่สุดอีกฝ่ายก็ยังมีเลือดอยู่เต็มหลอด พร้อมกับยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไม่มีสกิลการโจมตีใดๆ แถมยังไม่มีสัตว์เลี้ยงอีกด้วยทันใดนั้นเสียงของนักบวชก็ดังขึ้นพร้อมกับพูดด้วยน้าเสียงโศกเศร้า “ก็แค่ขอ QQ เองไม่ใช่เหรอ? ถ้ายอมให้ฉันฉันจะยอมจำนนแต่โดยดีเลย มายื้อเวลาแบบนี้มันสนุกตรงไหนเนี่ย?”พี่หน่ายเปล่งเสียงหึ “ฉันมีคนที่ชอบแล้วย่ะ อีกอย่างนายหน้าตาอัปลักษณ์ขนาดนี้ฉันไม่อยากได้หรอกนะ~”นักบวชที่มีผมหน้าม้าปิดสันจมูกพูด “ฉันเนี่ยนะอัปลักษณ์? ฉันได้ฉายาว่ามังกรขาวหน้าหยกเลยนะ หน้าของฉันทั้งหล่อเหลา รูปร่างก็ดีแถมยังอารมณ์สุนทรีย์อีกเธอไม่คิดจะรับไปพิจารณาหน่อยเหรอ?”“ผั่วะ!”เสียงดังขึ้นพร้อมกับกลางอกของอีกฝ่ายเกิดเป็นรูโหว่ขึ้นจากไฟบอลที่พุ่งเข้าใส่ ร่างของเขาทรุดลงกับพื้นอย่างช้าๆ พี่หน่ายยกมือขึ้นมาลูบหัวกิ้งก่าเพลิงที่พ่นควันออกมาจากปากของมันพร้อมกับพูดขึ้น “บังคับให้พี่สาวต้องสู้ไปทำไมกันเนี่ย ให้ยอมตั้งแต่แรกก็ไม่เชื่อ~”“ฉันยอมแล้ว! พี่หน่ายคนน่ารัก!”“……”……ยังไม่ทันที่พี่หน่ายจะถูกส่งกลับมาที่ห้อง ร่างของเย่ฮวาก็ถูกส่งเข้าลานประลองอีกครั้ง ซึ่งคู่ต่อสู้ของเย่ฮวาในครั้งนี้ค
