็นแบบนี้แหละ~”พี่หน่ายบีบจมูกเล็กๆ ของเธอพร้อมกับพูดด้วยความประหลาดใจ “มหาลัยของนายมืดขนาดนี้เลยเหรอ? น่ากลัวชะมัด~”เย่ฮวาไม่ได้สนใจฟังพวกเขาสนทนาต่อ แต่เลือกที่จะก้าวเท้าไปด้านหน้าพร้อมกับดาบงูหลามทันที พี่หน่ายแม้ว่าจะอยู่ด้านหลังสุดแต่เธอก็ยังสามารถที่จะฮีลเลือดให้กับเขาได้ อู๋ตี๋ลั่วที่อยู่ด้านหลังเขาก็เริ่มใช้สกิลการโจมตีจากระยะไกลเพื่อจัดการกับมอนสเตอร์ตรงหน้า ในขณะที่ชางห่ายเกอและเสี่ยวจิ๋วจือที่เป็นผู้เล่นระยะปราชิด แต่ถูกบีบบริเวณไว้ให้อยู่แต่ตรงกึ่งกลาง จึงทำให้พวกเขาไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยในเวลานี้ ทั้งสองทำได้แค่พูดคุยเพื่อขั้นเวลาใต้รองเท้าของเย่ฮวาในเวลานี้เต็มไปด้วยโคลนเหม็นเน่าที่น่ารังเกียจและน่าขยะแขยง ความเร็วในการเดินของพวกเขาก็ช้าลงจากเดิมอยู่ไม่น้อย โคลนเหล่านี้เหนียวราวกับกาวเปียก แถมยังติดหนึบอยู่กับรองเท้าของเขาด้วยในเวลานี้เองที่สัตว์ประหลาดโคลนก็มองเห็นเขาแล้วเช่นเดียว ร่างของมันหลอมรวมอยู่กับโคลนที่พื้นดิน และในเวลาอันรวดเร็วมันก็พุ่งตัวเข้ามาที่เย่ฮวาราวกับกำลังแหวกว่ายอยู่ในโคลนระยะห่างเพียงพอแล้ว เริ่มโจมตีก่อนเลยแล้วกัน!เย่ฮวาบัพพลังวิญญาณให้ตัวเอง ทันใดนั้นรอบตัวของเขาก็เกิดเป็นแสงสว่างขึ้นเล็กน้อย ดาบในมือถูกยกขึ้นพร้อมกับสกิลกระแทกที่ถูกส่งออกไป!ปลายดาบในมือแทงเข้าใส่ร่างของสัตว์ประหลาดโคลน ทว่ากลับให้ความรู้สึกราวกับดาบกำลังกระโจนเข้าสู่น้าที่
