ังดูผิดแผกไปจากชาวบ้านชาวช่องเขาด้วย มีพวกลุงตุ๊ดหลายคนที่มีท่าทางแบบเดียวกับนายเลย”“แบบเดียวกับเตี่ยเธอสิ!”“เฮ้ย! ทำไมมาว่าคนอื่นแบบนี้เนี่ย!” พี่หน่ายพูดพร้อมกับแบะปากชางห่ายเกอเดินมาข้างๆ เย่ฮวาแล้วพูดขึ้น “อีเย่กูโจวเธอเป็นคนของนาย นายไม่คิดจะจัดการอะไรหน่อยเหรอ?ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปสองคนนี้ได้ตีกันแน่”เย่ฮวาเอ่ย “ไม่ต้องห่วงหรอก พี่หน่ายไม่มีทางแพ้แน่นอน~”พี่หน่ายพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ “ฉันจะบอกอะไรให้นะ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเลือกเป็นแม่นม ฉันคงซัดพวกนายทั้งสามคนไปแล้ว~”เสี่ยวจิ๋วจื่อยกนิ้วขึ้นมาเขี่ยขี้หู “แต่เธอก็เลือกเป็นแม่นมนี่”“ถ้าไม่แขวะฉัน นายจะตายใช่ไหม!”“อื้ม…..ตาย……”“ไสหัวออกไป!”……หลังจากนั้นเย่ฮวาก็ตรงไปด้านหน้าพร้อมกับพลังงานสีดำที่ล้อมรอบดาบงูหลามในมือไว้ หน้าไม้วิญญาณยังคงนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไม่ไหวติง และไม่มีมอนสเตอร์ตัวอื่นเดินไปมาด้วย ซึ่งไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไปหลังจากนี้แต่ในเมื่อมันเป็นถึงมอนสเตอร์เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับสามยังไงก็ต้องระวังตัวเย่ฮวาก้าวเท้าเหยียบลงบนเศษหินตรงหน้า ตอนที่เขาอยู่ห่างจากหน้าไม้วิญญาณ 30 หลา หน้าไม้รบที่อยู่ด้านบนหน้าไม้วิญญาณก็เริ่มขยับเขยื้อนอย่างช้าๆ และเล็งเป้ามาที่เขา!เย่ฮวาที่เตรียมหลบหลีกตลอดเวลา จึงไม่มีทางที่จะถูกโจมตีได้!“สวบ!”วินาทีที่ลูกธนูถูกส่งออกมาเขาก็รีบก้าวเท้าหลบออกไป ทว่าความเร็วของเย่ฮวาก็ยัง
