ดดออกจากตัวเย่ฮวาแล้วพูดขึ้น “ท่าโอบกอดแบบเจ้าชายอุ้มเจ้าหญิงนี่ดีจังเลย เดี๋ยวถ้าทำเควสเสร็จเมื่อไหร่พวกเรามากระโดดกันต่อสักสองสามรอบดีไหม?”เย่ฮวากระตุกมุมปากพร้อมกับพูดขึ้น “ฉันได้ยินมาว่าที่เมืองหวนเซียงมียอดเขายักษ์ เรียกว่ายอดเขาที่สูงใหญ่ที่สุดของแผ่นดินใหญ่ ฉันว่าพี่ลองไปกระโดดดูสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าฉันจะรับได้รึเปล่า~”พี่หน่ายใช้หมัดเล็กๆ ชกมาที่กลางอกของเย่ฮวา “ปีกกล้าขาแข็งใหญ่แล้วนะ ทำไมถึงไม่ฟังที่พี่พูดล่ะ”เย่ฮวาไอกระแอมออกมา “ฉันไปฟังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่~”“ชิ!”หลังจากคุยเล่นกับพี่หน่ายได้ 2-3 ประโยค พวกเขาก็เดินเข้าไปยังทางเดินที่ลึกขึ้น แม้ว่าทางเดินจะค่อนข้างมืดแต่ก็ยังสามารถมองเห็นแสงสลัวที่อยู่ด้านในได้ ที่นั่นจะต้องเป็นทางออกแน่นอน ทางเดินที่แห่งนี้แคบมาก มันสามารถเดินได้ทีละหนึ่งคนเท่านั้น ดังนั้นเย่ฮวาจึงกลายเป็นคนเปิดทาง ส่วนพี่หน่ายรับผิดชอบเป็นคนดูแลทางด้านหลัง อันที่จริงบริเวณด้านหลังก็ไม่มีอะไรอันตรายที่ต้องเป็นห่วง เย่ฮวาจึงปล่อยให้เธอเลือกตำแหน่งที่เธออยากจะอยู่ตามความต้องการไป…
