ยน้าเสียงงอแง “เย่เย่น้อยไม่รักฉันแล้ว! นายตาบอดรึไง!ชางห่ายนั่นหน้าอกแบนราบจนแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลยต่างหากล่ะ!”เสี่ยวจิ๋วจื่อกำหมัดแน่นพร้อมกับกัดฟันกรอด “ฉันทนมานานแล้วนะ! นี่ถ้าเธอยังใช้คำพูดโจมตีพี่ใหญ่ชางห่ายของพวกฉันอีกแค่คำเดียว ฉันจะชกนม…เอ่อ! ชกหัวของเธอให้แตกเลยคอยดูเถอะ!”อู๋ตี๋ลั่วก้าวเท้ามาด้านหน้าแล้วจับบ่าของเสี่ยวจิ๋วจื่อไว้แล้วพูดอย่างช้าๆ “พี่ใหญ่ยังไม่ได้พูดอะไรเลยนายก็อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้สิ คนพวกนี้ก็มีชื่อเสียงในเมืองชิงสุ่ยพอๆ กับพี่ใหญ่ของเรา แถมหวอหน่ายต้าร่างหว่อหลายเองก็มีแฟนคลับเยอะมากพอที่จะถมน้าลายใส่นายได้เลยนะ คิดให้ดีๆ ก่อนเถอะ”ชางห่ายเกอหัวเราะร่า “เอาน่า ถึงแม้ว่าฉันจะอายุมากไปหน่อยแต่ประสบการณ์การเล่นเกมของฉันก็ปลูกฝังความเชื่อมั่นไว้ด้วย การที่จะถูกเรียกแบบนี้ฉันเคยชินแล้วล่ะ เอาเป็นว่าแล้วแต่หน่ายน้อยจะเรียกเลย”“ลุงตุ๊ดหน้าอกแบนราบ!” พี่หน่ายเรียกขึ้นมาอีกครั้งชางห่ายเกอยังคงสีหน้าเรียบเฉยพร้อมกับเผยอมุมปากขึ้น “หน่ายน้อย~”“ลุงตุ๊ดหน้าอกแบนราบ!”“หน่ายน้อย~”เย่ฮวา “(⊙﹏⊙)b”……ท้ายที่สุดพวกเขาก็ทำการแบ่งกำลังออกเป็นสามเส้นทางตามที่ชางห่ายเกอบอกไว้ก่อนหน้านี้ เย่ฮวา เสี่ยวจิ๋วจื่อและชางห่ายเกอเริ่มทำการโจมตี โดยพี่หน่ายและอู๋ตี๋ลั่วเป็นฝ่ายซัพพอร์ตอยู่ด้านหลัง การโจมตีของเย่ฮวาแค่ครั้งเดียวสามารถล่อซอมบี้ได้ถึง 7-8 ตัว โดยมีการฮีลของพี่หน่ายที
