เกมไปให้นมลูกแล้วเหรอ?”เย่ฮวาไอกระแอมออกมาสองครั้งแล้วหันไปมองพี่หน่าย ก่อนจะกลับมายกมือคารวะชางห่ายเกอพร้อมกับพูด “ช่างเป็นพรหมลิขิตจริงๆ คิดไม่ถึงเลยว่าการมาถึงเมืองว่านต่าวครั้งแรกจะได้เจอกับชางห่ายเกอผู้มีชื่อเสียงด้วย”ชางห่ายเกอยกมือขึ้นมาแล้วพูด “ไม่ต้องพูกยกยอฉันหรอก ในเกมนี้นายได้รับความนิยมมากกว่าฉันเสียอีกเรื่องพวกนี้คงไม่ต้องพูดหรอกนะ”พี่หน่ายมองอีกฝ่ายแล้วพูด “ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้สนใจชายวัยกลางคน แต่นายมาแย่งสัตว์เลี้ยงของพวกเราไปแบบนี้มันดีจริงๆ เหรอ?”ชางห่ายเกอหัวเราะร่าออกมาแล้วยื่นการ์ดปิดผนึกมาตรงหน้าเย่ฮวา “ก็แค่สัตว์เลี้ยงตัวเดียว ฉันเองก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอพวกนายที่นี่ ไม่งั้นฉันก็คงจะไม่แย่งแมงป่องผีตัวนี้”พูดตามความเป็นจริงเย่ฮวาเองก็ไม่ทันได้สังเกตเห็นกลุ่มของชางห่ายว่าปรากฏตัวอยู่ที่นี่ เพราะตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่มีต้นไม้ใหญ่กั้นไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่เห็นว่าชางห่ายเกออยู่แถวนี้ และชางห่ายเกอเองก็อาจจะไม่ทันได้สังเกตเห็นำวกเขาด้วยเช่นเดียวกัน ตัวตนของชางห่ายเกอถือว่าเป็นคนสาธารณะในเมืองว่านต่าว และไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องมาแย่งสัตว์เลี้ยงเพียงแค่ตัวเดียวพี่หน่ายรับการ์ดมาไว้ในมือแล้วกระตุกยิ้มออกมา“พี่สาวชอบคนที่เป็นแบบนายจริงๆเลย!”ชางห่ายเกอยิ้มร่า “ฉันอายุสี่สิบกว่าแล้วนะ เธอมาแทนตัวเองว่าพี่สาวต่อหน้าฉันมันจะดีเหรอ?”พี่หน่ายกระตุกมุมปากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอี
