”“หืม? ถ้าฉันบอกว่าเมื่อกี้สัญญาณไม่ค่อยดีพี่จะเชื่อรึเปล่าล่ะ?”“เชื่อ!”พี่หน่ายชะงักไป “เชื่อนายก็บ้าแล้ว!”“……”“โอเคไม่ล้อเล่นแล้วก็ได้ ฉันมีเรื่องอยากจะถามนายเรื่องหนึ่ง”“ว่ามาสิ” พูดไปพลางเย่ฮวาก็ลุกขึ้นยืนไปพลางพร้อมกับมองไปยังต้นไม้ที่กำลังถล่มลงอย่างต่อเนื่อง ซึ่งห่างจากจุดที่เขายืนอยู่พอสมควรด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“สัตว์เลี้ยงระดับเงินที่นายได้มานายไปจับมาจากที่ไหนเหรอ? บอกฉันมานะ ฉันเองก็อยากจะไปจับบ้าง ฉันอยากจะให้อิงนั่วซื่อเหยียนเป็นของขวัญที่เธอเข้ามาอยู่กับพวกเรา”“มันอยู่ในแมพที่พี่ไปไม่ได้น่ะสิ แต่ฉันมีไข่มอนสเตอร์อยู่ใบหนึ่งคิดว่าน่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงระดับทอง เดี๋ยวฉันจะส่งให้พี่เอาไปให้อิงนั่วซื่อเหยียนเพื่อเป็นของขวัญต้อนรับเธอก็แล้วกัน”“พูดจริงดิ!? รักเธอที่สุดเลย!”“ฉันขอไปทำธุระก่อนนะ วางสายก่อนล่ะ”“อื้อ บ๊ายบาย”“บาย……”……หลังจากวางสายไปแล้วเย่ฮวาก็จ้องไปยังต้นไม้ที่ถล่มลงมาอย่างไม่หยุด แถมพื้นที่ที่เขายืนอยู่ก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นมาราวกับว่ากำลังมีมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่เริ่มเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ !เย่ฮวาพูดกับเจ้าเม่ยเอ๋อร์ “แกเฝ้าหานหลินที่นี่ก่อนนะ อย่าให้มอนสเตอร์เข้าใกล้เธอเด็ดขาด เดี๋ยวฉันจะไปดูทางนั้นก่อน”“เมี๊ยว~”เม่ยเอ๋อร์หันมาส่งเสียงให้กับเย่ฮวาพร้อมพยักหน้าเล็กๆ ของมันเย่ฮวายิ้มตอบกลับไปและรีบวิ่งไปดูทางฝั่งที่เกิดการสั่นสะเทือนทันที มอนสเตอร์ตัวใหญ่โดยปก
