องจิ่วตู้โยหมิงตะโกนขึ้นมา “ผู้เล่นของห้วนเฉิงแอบลักลอบเข้ามาทางด้านหลังของพวกเราตั้งแต่เมื่อไหร่! พวกขยะวิหารสังหารพวกนั้นบอกว่าสามารถรับมือได้ถึงครึ่งชั่วโมงแบบสบายๆ ไม่ใช่รึไง?”“รองหัวหน้า! เอายังไงกันดีครับ?” หนึ่งในนักธนูถามขึ้น“ถอย! บ้าเอ๊ย! ถอยไปทางสันเขา!” จิ่วตู้โยหมิงตะโกนออกคำสั่งในทันที“พี่หน่าย!” เย่ฮวาตะโกนและหันไปหาพี่หน่ายพี่หน่ายหันมาสบตากับเย่ฮวาแล้วกระพริบตาให้ จนเขาหมดคำพูดในทันที นี่มันใช่เวลาไหมเนี่ย ยังจะมาล้อเล่นกันอีก!พี่หน่ายถือหนังสือไว้ในมือแล้วปิดตาลง หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีหน้าผากของเธอก็ปรากฏเป็นตราประทับสีแดงชาดขึ้น และนี่เป็นการใช้สกิลขั้นสูงของพี่หน่าย [บทเพลงแห่งสงคราม]! ซายวี่เองก็เคยถูกพลังแห่งการโจมตีนี้มาก่อนแล้ว และวันนี้ก็เกรงว่าจะไม่สามารถหลบหนีไปได้อีกเช่นเดียวกันพี่หน่ายยกมือขึ้นมาก่อนที่จะประกบเข้าหากัน ทันใดนั้นเสียงของนาฬิกาก็ส่งเสียงขึ้นราวกับเป็นเสียงของกลองแห่งการสังหารที่ดังขึ้นมาเหมือนเสียงกรีดร้องอันไม่รู้จบจิ่วตู้โยหมิงปล่อยคทาในมือพร้อมกับยืนนิ่งอยู่ที่พื้นที่ราบ “อีเย่กูโจว ฉันยอมแพ้ก็ได้ แต่หลังจากนี้ฉันจะเอาคืนแกสองเท่า!”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น “ยินดีต้อนรับทุกเมื่อ!”“ตูม!”ดาบฟาดไปด้านหน้าจนทำให้จิ่วตู้โยหมิงถูกฆ่าตายในทันที แม้แต่สกิลเกราะคุ้มกันแห่งจิตวิญญาณคลาสสามซึ่งเป็นสกิลการป้องกันเขาก็ไม่เปิดเรียกใช้งาน ดูเหมื
