ับอาณาเขตบริเวณนี้แล้ว หลังจากนี้ปีศาจจะไม่สามารถมาทำร้ายพวกเจ้าได้อีก!”พูดจบเธอก็ใช้นิ้วชี้มาที่เย่ฮวาจนทำให้เขารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ปรากฎขึ้น พร้อมกับร่างที่ลอยขึ้นไปด้านบน!มองลงมาด้านล่างก็พบว่าที่พื้นเต็มไปด้วยมอนสเตอร์จำนวนมาก ทว่ามอนสเตอร์ที่อยู่ด้านหลังได้ทยอยหนีออกไปกันหมดแล้วและเป้าหมายของพวกมันก็คือเย่ฮวาและการต่อสู้ของพวกมันต่อให้ต้องสู้ต่อก็ไม่มีทางที่จะทำสำเร็จได้ นอกจากนี้เส้นแบ่งตรงพื้นดินที่เกิดขึ้นจากหานหลินก็ทำให้พวกมันไม่สามารถที่จะก้าวข้ามเข้ามาได้ และเส้นนี้ก็เป็นเส้นแบ่งเพื่อคุ้มกันให้กับเหล่าผู้สืบทอดหลังจากนี้ชีวิตของพวกเขาจะไม่ต้องอยู่ในความหวาดระแวงอีกต่อไปทันใดนั้นหัวของเย่ฮวาก็ชนเข้ากับประตูวาร์ป ภาพตรงหน้าสว่างขึ้นก่อนที่จะทรุดลงไปนอนอยู่ที่พื้นข้อความจากระบบแชทเด้งขึ้นอย่างต่อเนื่องซึ่งข้อความเหล่านั้นมีทั้งของมู่จื่อหาน เยว่เอ๋อร์ กวาจื่อ พี่หน่ายและคนอื่นๆ ราวกับพวกเขาคิดว่ากำลังเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเย่ฮวาจนทำให้ไม่สามารถติดต่อได้ อีกอย่างตอนนี้กิลด์ก็กำลังอยู่ในโหมดต่อสู้ด้วย และก็เอาแต่ถามว่าทำไมเขาไม่ไปเข้าร่วมด้วยหานหลินยืนตระหง่านอยู่บนแท่นตำหนัก เธอก้าวเท้าเดินลงมาที่เย่ฮวาอย่างช้าๆ และเอ่ยถามขึ้น “ทำไมร่างกายของเจ้าถึงได้สั่นเยี่ยงนั้น? ที่นี่หนาวเกินไปสำหรับเจ้างั้นหรือ?”เย่ฮวาทำปากมุบมิบไปมา เธอก็ลองไปอยู่ในนั้น 18ชั่วโมงแบบไม่ได้หล
