“เม่ยเอ๋อร์ แกคิดว่าพวกเราจะมีชีวิตรอดออกไปได้รึเปล่านะ?” เย่ฮวาลูบขนลื่นๆ ที่อยู่บนตัวของเจ้าเม่ยเอ๋อร์ซึ่งกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของตน พร้อมกับเปล่งเสียงร้องออกมาเบาๆ“เมี๊ยววว~”เม่ยเอ๋อร์เปล่งเสียงออกมาอย่างนุ่มนวล ขณะที่ใช้อุ้งเท้าของมันลูบมาที่ลำคอของเขาจนทำให้หัวเราะออกมาด้วยความจั๊กจี้ตอนนี้เม่ยเอ๋อร์กลายเป็นไพ่ทองในมือแล้ว อย่าเพิ่งคิดว่าเจ้าแมวตัวนี้จะตัวเล็กนิดเดียวแล้วจะทำอะไรไม่ได้เพราะความสามารถในการโจมตีของมันสูงมาก นี่ถ้าไม่มีเม่ยเอ๋อร์อยู่ด้วย การเก็บเลเวลของเขาที่นี่ก็คงจะไม่ได้ง่ายแบบนี้แน่การแข่งขันของศึกตัดสินใต้ล้าก็ใกล้จะมาถึงแล้ว เม่ยเอ๋อร์เป็นอาวุธลับของเขา และเขาไม่สามารถที่จะนำมันออกมาสู่สาธารณชนได้ แต่เจ้าตั๊กแตนตำข้าวเองก็อ่อนแอเกินไปซึ่งมันคงจะช่วยอะไรได้ไม่มากนัก หรือบางทีอาจจะต้องจับสัตว์เลี้ยงที่แข็งแกร่งกว่านี้มาอีกสักตัวแล้วผั่วะ!“-1”ขณะที่เย่ฮวากำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีก้อนหินตกลงมากระแทกเข้าใส่ศีรษะ เขาหรี่ตามองขึ้นไปยังตำแหน่งก้อนหินที่ตกลงมาทว่าก็ยังไม่พบอะไรผั่วะ!“-1”ก้อนหินอีกก้อนกำลังตรงมาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเห็นแล้วแต่ไม่ได้หลบการโจมตีของมัน หลังจากนั้นก้อนหินก็กระแทกลงบนเกราะเหล็กก่อนที่จะกระเด็นออกไปคนที่โยนหินใส่คือมอนสเตอร์! แถมยังเป็นมอนสเตอร์เลเวล 1 ด้วย![เอลฟ์หิน]เลเวล ：1สถานะ：สามารถฝึกให้เชื่องได้……เขายิ้มหึหึออกมาขณะท
