าวเท้าเข้าไปยังด้านหน้าจนรับรู้ได้ถึงโลกที่ตนไม่รู้จักและเต็มไปด้วยความอึดอัด หานหลินได้พูดไว้ว่าจากจำนวนร้อยกว่าคน มีผู้เหลือรอดกลับมาเพียงแค่สิบกว่าคนเท่านั้นที่ผ่านบททดสอบ!ฟู่ว !ทันทีที่เหยียบเข้ามาเขาก็เกิดอาการตกใจในทันที ลมที่พัดเข้ามาทำให้เสื้อคลุมของเขากระพือจนเกิดเสียง เย่ฮวายิ้มด้วยสีหน้าเจื่อนๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมาเพื่อสะบัดความคิด บ้าเอ๊ย ! ทำไมไม่เอาวาร์ปวางไว้กับพื้นเนี่ย! เอาวาร์ปมาวางไว้บนท้องฟ้าทำซากอะไร !ปั่ก !เสียงดังขึ้นพร้อมกับร่างของเขาที่กระแทกเข้ากับพื้นจนฝุ่นและดินกระเด็นลอยขึ้นมา เขารีบลุกขึ้นมาพร้อมกับลูบอกตัวเอง น่าอนาถจริงๆ เลย!เขาลูบอกไปพลางก็หันไปมองรอบๆ ที่นี่เป็นโลกที่หานหลินพูดถึงและมันก็ทำให้คนที่มาถึงรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมากที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยความมืดครึ้มราวกับถูกสาดด้วยหมึกสีดำจนบริเวณพื้นที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความมืดสลัว นอกจากพื้นดินที่เต็มไปด้วยหินจำนวนมากก็แทบจะไม่มีพลังงานอย่างอื่นเลยเขาตบฝุ่นที่อยู่บนตัว ทันใดนั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้น——ติ๊ง !“ข้อความจากระบบ : ท่านได้เข้าสู่แผนที่ [อาณาจักรแห่งความสูญเปล่า] แผนที่แห่งนี้ใช้เวลา 60 นาทีในการฟื้นคืนชีพและไม่สามารถที่จะออกจากระบบได้ ผู้เล่นไม่สามารถใช้วาร์ปหรือเครื่องมืออื่นๆ ในที่แห่งนี้ ข้อมูลภายนอกได้รับการป้องกัน”[อาณาจักรแห่งความสูญเปล่า] : มีเพียงเทพเจ้าที
