บนหินภูเขาไฟขนาดใหญ่ ตอนที่เขาเดินมาตรงที่ข้างๆ หินภูเขาไฟ หลุนเค่อก็ผิวปากออกมาทันใดนั้นเสียงของนกอินทรีย์ก็ดังขึ้นก่อนที่จะบินโฉบมาตรงหน้าของหลุนเค่อหลุนเค่อกระโดดขึ้นไปด้านบนหลังของมันและหันมาพูดกับเย่ฮวา “ขึ้นมาสิ!”เขาพยักหน้าและกระโดดขึ้นไปด้านบนหลังของนกอินทรีย์ ทว่าเป็นเพราะเขาประเมินตัวเองสูงเกินไป ตอนที่กำลังจะจับหลังของนกอินทรีย์ จู่ๆ ร่างของเขาก็เซก่อนที่จะไถลตกลงไปฟึบ!มือใหญ่ของหลุนเค่อจับมาที่ข้อมือของเย่ฮวาและลากขึ้นไป ทันใดนั้นเสียงของนกอินทรีย์ก็ดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่จะบินขึ้นไปด้านบนยังจุดที่สูงที่สุดและเป็นเมืองลอยฟ้าที่ใหญ่ที่สุดบนนั้นลมที่ปะทะเข้ามาตรงหน้าทำให้ผมของเย่ฮวาพลิ้วไปตามแรงลม เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังบินลอยอยู่กลางอากาศและพบว่าใต้เท้าของเขามีก้อนเมฆปรากฎขึ้น จนทำให้ถึงกับต้องถอนหายใจออกมา นี่เป็นความรู้สึกที่ได้ขี่สัตว์เป็นยานพาหนะเหรอเนี่ย? ฟินเป็นบ้า!เย่ฮวามองไปที่หลุนเค่อที่อยู่ด้านหลังพร้อมกับเอ่ยถาม “ท่านบรรพบุรุษครับไม่ทราบว่าที่นี่คือที่ไหนเหรอครับ?”หลุนเค่อไม่ได้พูดอะไร เย่ฮวาจึงเลือกที่จะปิดปากสนิทพวกคนเก่งๆ ก็คงจะขี้โมโหใช้ได้เลย ซึ่งเรื่องนี้เขาพอจะเข้าใจได้“ที่นี่เป็นขอบเขตสวรรค์ เป็นสถานที่ที่สงบสุข…..”หลุนเค่อมองไปยังพระอาทิตย์ที่ห่างออกไปแล้วส่ายหน้า “เรื่องทั้งหมดรอให้เจ้าไปเจอกับฝ่าบาทหานหลินเดี๋ยวเจ้าก็จะรู้ทุกอย่างเอง”“หานหลิน…..ฝ่าบา
