ับต้องมาอยู่ในนี้กว่าหมื่นปี แต่ก็ไม่เคยมีครั้งใดที่คิดจะปล่อยให้คนที่น่าอัปยศอดสูเช่นเจ้ามายุ่งกับข้า เจ้าทำให้เผ่าพันธุ์ของข้าต้องตายจนหมดสิ้นยังคิดจะเรียกข้าว่าเป็นยาชูกำลังของเจ้าอีกรึ!”เย่ฮวาหันไปมองราชินีแมววิญญาณอย่างเงียบๆถึงแม้ว่าเธอจะแข็งแกร่งกว่าอีกฝ่ายแต่ตอนนี้แม้แต่แรงจะสู้ก็ยังไม่มีเลย ไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้พูดออกไปแบบนี้เนี่ยบอสเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ “ในเมื่อข้าสามารถล้างเผ่าพันธุ์ของเจ้าได้ เจ้าคิดว่าคนอย่างข้าจะสนใจคำพูดไม่กี่คำที่มาจากปากของสัตว์ป่าที่สมควรตายเช่นเจ้างั้นรึ?”ราชินีแมววิญญาณไม่ได้พูดต่อปากต่อคำกับบอสอีกแต่เธอหันกลับมามองที่เย่ฮวาและพูดขึ้น “ทหารผู้กล้าขอบใจเจ้ามากที่มาช่วยข้า ข้าอยากจะขอให้เจ้ากำจัดคนบาปตนนั้น และข้าจะใช้ตัวข้าเพื่อเป็นการตอบแทนให้กับเจ้า!”ว๊อทท! ใช้ตัวเข้าแลกเลยเหรอ?แต่ช่างเหอะ ในเกมคงจะไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ด้วย…….เย่ฮวาจับปลายดาบในมือแน่นและพูด “ท่านนั่งพักแถวนี้ก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมจะกำจัดคนบาปนี้ให้เองเพื่อเป็นการแก้แค้นให้กับเผ่าแมววิญญาณของท่านด้วย แต่ถ้าหากผมพ่ายแพ้ ผมคงจะต้องพูดได้แค่ว่าขอโทษด้วยนะครับ’ราชินีแมววิญญาณยิ้มและส่ายหน้า “แม้ว่าพลังแห่งจิตวิญญาณของข้าจะเหลืออีกไม่มากแต่ก็ยังพอที่จะช่วยเจ้าได้บ้าง เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับเผ่าของข้า ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าตาย!”เย่ฮวาขยับปากพูดมุบ
