กับลมอย่างแรงปะทะเข้าใส่กลางอกของเขา ขาของเย่ฮวาในเวลานี้ไม่ได้อยู่บนพื้นและแน่นอนว่าเขาไม่สามารถที่จะหลบการโจมตีของมันได้!ใจเต้นรัวขึ้นขณะที่โซ่ผูกวิญญาณเส้นหนึ่งที่ผุดขึ้นมาก่อนที่จะเตรียมล็อคไปที่ร่างของผีดูดเลือดไว้ ทว่าตอนที่โซ่กำลังจะล็อคเป้าไปที่มัน เสียงโซ่ที่ตกลงสู่พื้นก็ดังขึ้น“MISS”สวยงาม!เย่ฮวาเม้มปาก วันนี้ดวงไม่ทำงานรึยังไง! ค่าสตั๊นก็MISS โซ่ผูกวิญญาณก็ยัง MISS อีก!ตอนที่เย่ฮวากำลังคิดว่าตัวเองน่าจะถูกฟาดด้วยไม้ตะบองของมัน เจ้าตั๊กแตนตำข้าวก็กระโดดมาอยู่บนปลายจมูกของเย่ฮวา และใช้ขาหลังของมันเจาะลงผิวหนังของเขาพร้อมกับใช้ก้นของมันโยกย้ายไปมาตรงหน้าของผีดูดเลือดการเอาชีวิตของมันมาเสี่ยงแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับสำนวนตั๊กแตนหยุดรถม้าเลย!ไม้ตะบองตรงหน้าใหญ่กว่าเจ้าตั๊กแตนตำข้าวตั้งหลายเท่า ทว่ามันกลับไม่มีความหวาดกลัว แถมร่างของมันส่วนบนก็ไม่ขยับไปไหนด้วย ขณะที่เจ้าตั๊กแตนตำข้าวตัวน้อยซึ่งอยู่บนปลายจมูกของเขายังคงส่ายไปมาอยู่ตรงหน้า ทำให้เย่ฮวารู้สึกได้ถึงความหมั่นไส้เบาๆติ๊ง!“-1132”ไม้ตะบองฟาดเข้าใส่ร่างของเจ้าตั๊กแตนตำข้าวตัวน้อยก่อนที่จะนิ่งไป ตั๊กแตนตำข้าวใช้ขาของมันเจาะเข้ากับผิวหนังของเย่ฮวาไว้อย่างแรงจนทำให้ร่างของมันนั่งอยู่บนสันจมูก…จนเขารู้สึกได้ถึงความเย็นบางอย่างที่บริเวณปลายจมูกในเวลานั้นเองดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น!เพราะสิ่งที่เขาเห็นก็คือก้นเล็กๆ ของมันมีของเหล
