ณ พื้นที่กว้างสำหรับวางแผงลอยภายในเมืองชิงสุ่ยในเวลานี้เต็มไปด้วยความคึกคัก ระหว่างที่นั่งเปิดแผงลอยเย่ฮวาก็ใช้ปากคาบหญ้าแห้งไปพลางสไลด์กระทู้ไปพลาง“เย่เย่น้อย ฉันมาแล้ว!” ทันใดนั้นก็มีมือหนึ่งมาแตะที่หลังของเขา ตามมาติดๆ ด้วยกลิ่นหอมที่พัดมาจากด้านข้างเย่ฮวาลุกขึ้นและหันไปหาอีกฝ่าย “อ้าวมู่จื่อหาน เยว่เอ๋อร์มาแล้วเหรอ~”เยว่เอ๋อร์พยักหน้า “แน่นอน! ได้ยินมาว่านายมีโอสถเด็ดๆ พวกเราก็เลยรีบบึ่งมาที่นี่เลย!”เย่ฮวาหยิบโอสถน้าพุวิญญาณออกมา 20 ชุดและยื่นให้มู่จื่อหาน “ที่เหลือนอกจากเก็บไว้ใช้เองแล้ว ฉันคิดว่าจะขายให้ห้วนเฉิงอีกห้าชุด ถึงของพวกนี้มันจะมีประโยชน์มาก แต่พวกเราก็เป็นพันธมิตรกัน ฉันเลยคิดว่าจะขายให้พวกเขาไปส่วนหนึ่ง”มู่จื่อหานรับโอสถน้าพุวิญญาณและพยักหน้า “อื้ท ทำแบบนี้ดีแล้ว แต่โอสถนี้นายเป็นคนหลอมทำไมต้องให้พวกเราจัดการด้วยล่ะ?”เย่ฮวายิ้ม “ก็เธอเป็นหัวหน้าไม่ใช่หรือยังไง อีกอย่างโอสถนี้ก็มีประโยชน์มากด้วย ถ้าเกิดไปตกอยู่ในมือของศัตรูขึ้นมาคงจะสร้างปัญหาน่าดู ฉันก็เลยคิดว่าจะบอกกับเธอไว้ก่อน แล้วก็ดูความเห็นจากเธอด้วยว่าจะโอเคไหม”“อื้อ”มู่จื่อหานพยักหน้าก่อนที่จะหยิบเงินออกมาให้เย่ฮวาเขาเห็นเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย “ฉันไม่ได้คิดจะเก็บเงินจากเธอซะหน่อย”เยว่เอ๋อร์ใช้มือของเธอจับมาที่บ่าของเย่ฮวา “พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ แม้ว่าโอสถนี้จะเป็นของพวกเรา และนายไม่ได้อยากจะได้เง
