ขอแค่ไม่ถูกคนอื่นฆ่าตาย ฉันก็สามารถที่จะฮีลเลือดให้ตัวเองและปล่อยให้อีกฝ่ายหมดแรงตายไปเอง อีกอย่างเวลาไปเก็บเลเวลก็จะได้ไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นด้วย”เย่ฮวา “แต่นักบวชก็ต้องไปเก็บเลเวลกับคนอื่นไม่ใช่เหรอ? พี่จะไปเก็บเลเวลคนเดียวทำไม?”พี่หน่ายพูด “ก็มันช่วยไม่ได้หนิ นายเองก็ไม่ค่อยจะไปเก็บเลเวลกับใครด้วย ส่วนคนที่อยู่ในกิลด์ก็เอาแต่มายลความงามของฉันอยู่ได้~”“เอ่อ….”เย่ฮวา “ฉันว่าไม่พาพี่ไปเก็บเลเวลนี่แหละคือสิ่งที่ถูกต้องแล้ว… ”“แง! อย่าพูดแบบนั้นสิเย่เย่น้อย!”พี่หน่าย “ฉันก็แค่พูดเรื่องจริงแค่นั้นเอง อีกอย่าง…อีกอย่างฉันก็เป็นของเธอแล้วด้วยนะ”“พรวด!”เย่ฮวาเกือบจะกระอักเลือดออกมา “อย่ามาพูดซี้ซั่วนะ! คนของฉันเนี่ยนะ? พูดอะไรของพี่เนี่ย…พี่มาเป็นของฉันตั้งแต่ตอนไหน?!”นิ่งเชอู๋ล่านหันมามองพวกเย่ฮวาด้วยสายตาเย็นชา“ช่วยตั้งใจเก็บเลเวลหน่อยได้ไหม?”……เวลาช่วงบ่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากออกมาหาอะไรกินแล้วเย่ฮวาก็กลับไปเก็บเลเวลกับพี่หน่ายต่อ จนทำให้เลเวลของเย่ฮวาไต่ขึ้นมาสู่เลเวล 47 จนได้หลังจากเก็บเลเวลไปได้ระดับหนึ่งแล้ว พี่หน่ายก็ออกจากระบบเพื่อไปนอน เย่ฮวาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจออกจากระบบเช่นเดียวกัน อันที่จริงช่วงนี้ตั้งแต่เริ่มเล่นเกมมาเย่ฮวาก็ไม่ค่อยจะได้นอนเท่าไหร่ เอาเป็นว่าคืนนี้ขอออกไปนอนให้เต็มอิ่มก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยว่ากันหลังจากออกจากระบบ เย่ฮวาก็ถอดหมวกออกและเดินไปอาบน้าก่
