ทันทีที่เห็นพี่หน่ายถูกฆ่าตายเย่ฮวาก็เกิดความโกรธขึ้น โซ่ผูกวิญญาณถูกเรียกใช้งานทันที าเป็นเพราะความแข็งแกร่งที่ยังไม่มากพอจึงทำให้การโจมตีของเย่ฮวาก่อนหน้านี้ไม่สามารถที่จะดึงค่าความเกลียดชังจากพี่หน่ายมาได้“แง! ค่าประสบการณ์ลดเลย!” พี่หน่ายส่งข้อความเสียงผ่านระบบแชทกลุ่ม“ตอนนี้พี่อยู่ไหน?” มู่จื่อหานถามด้วยความเป็นห่วงพี่หน่าย “บนสะพานเชื่อม หลังจากถูกฆ่าตายระบบจะทำการส่งร่างไปที่อื่นแบบสุ่ม แต่ฉันยังถือว่าโชคดีอยู่นะเนี่ยที่ถูกส่งมาที่ด้านนอกทางเข้า ไม่อย่างนั้นฉันคงจะกลับไปหาพวกเธอไม่ได้แน่”ป้านเฉิงเยียนซาตะโกนเข้าไปในกลุ่ม “พี่หน่ายรีบกลับมาเร็วเข้า! ดอกเบญจมาศของเย่ฮว่าจะถูกบดขยี้แล้ว!”พี่หน่าย “ว่าไงนะ! ดอกเบญจมาศของเย่เย่น้อยเป็นของศักดิ์สิทธิ์! เดี๋ยวพี่จะช่วยนายเอง!”เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่น “เฮ้อ!”เยว่เอ๋อร์ยิ้มเจื่อน “กั้นบอสไว้ก่อน พี่หน่ายถูกฆ่าตายไปแล้วด้วย…. ”เย่ฮวา “ช่วยไม่ได้ บอสตัวนี้มีระบบ AI ดูเหมือนไม่ว่าใครก็คงจะยากเกินกว่าที่จะจัดการได้”ป้านเฉิงเยียนซาถอนหายใจออกมา “ทุกสิ่งในโลกมีข้อจำกัดในตัวของมันเอง พี่หน่ายเองก็ต้องถูกจัดการโดยบอสตัวนี้เพราะถึงวาระแล้ว จนทำให้ผลเป็นแบบนี้ฉันเนี่ยรู้สึ…..โอ๊ยยยยย”ทันใดนั้นป้านเฉิงเยียนซาที่กำลังแอ๊บตีหน้าเศร้าก็ถูกหนังสือฟาดเข้าที่ท้ายทอย ก่อนที่จะตามมาติดๆ ด้วยหมัดของพี่หน่าย “สงสัยนายคงจะเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้เต็มแ
