อลืมไปรึเปล่า? ฉันมีสกิลคงกระพันอยู่นะ แต่ที่ไม่เคยเรียกใช้เพราะอยากจะใช้กับบอสเท่านั้น แต่เมื่อกี้ที่ถูกฆ่าตายเป็นเพราะไม่ทันได้ตั้งหลักเท่านั้นแหละ!”เย่ฮวาตบหน้าผากตัวเอง “จริงด้วย! ทำไมฉันลืมไปเสียสนิทเลยเนี่ยว่าพี่หน่ายมีสกิลคงกระพันอยู่! เดี๋ยวฉันจะจัดการบอสเองส่วนพี่หน่ายก็ช่วยฮีลให้ฉัน แต่พี่ต้องยืนให้ไกลหน่อย จะได้หลบการโจมตีของมันได้ ถ้าเป็นแบบนี้เราก็สามารถจัดการกับบอสได้แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะถูกฆ่าตายภายในวินาทีเดียว อย่างน้อยๆ พวกเราก็ยังมีคนที่รอดชีวิตถึงสองคน!”มู่จื่อหาน “โอเค ถ้างั้นนายระวังตัวด้วยนะเย่ฮว่า”พี่หน่ายตบอกตัวเองจนหน้าอกหน้าใจสั่นสะเทือน “มีพี่อยู่ทั้งคน เย่เย่น้อยไม่มีทางถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน!”……หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาที เยว่เอ๋อร์ก็จัดการจนเลือดของบอสลดลงไปถึง 20% การโจมตีนี้ทำให้บอสถูกโจมตีอย่างแรง ฉับพลันบอสก็ได้ยกคทาในมือขึ้นก่อนที่จะพูดด้วยน้าเสียงโมโห “ชีวิตและความตายไม่สามารถที่จะฝืนชะตากรรมได้ วิญญาณที่ไม่มีที่สิ้นสุด ชื่อของความลึกลับที่ก่อตัวขึ้นบนฟากฟ้า ทำลายวิญญาณทั้งหมดที่ต้องการแสวงหาความปรารถนา”ตูม!ทันใดนั้นพื้นดินก็เกิดการสั่นสะเทือนพร้อมกับพื้นดินที่แปรเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงชาด สกิลกำลังถูกเรียกใช้งานแล้ว!“ถอยห่างออกจากบอส!”เยว่เอ๋อร์และป้านเฉิงเยียนซารีบวิ่งถอยออกไปส่วนมู่จื่อหานก็ถอยออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับยกโล่ขึ้นมา ในขณะที่เย่ฮวายกมือข
